Ο Irvin D. Yalom συνεχίζοντας το λογοτεχνικό του έργο, επανέρχεται με το νέο του μυθιστόρημα Το Πρόβλημα του Σπινόζα. Ποιος ήταν ο Σπινόζα; Αυτή η θαρραλέα μορφή του 17ου αιώνα, αυτός ο μεγαλοφυής φιλόσοφος που με το έργο του επηρέασε την παγκόσμια σκέψη, και ο οποίος σε ηλικία εικοσιτριών ετών μετατράπηκε σε αποσυνάγωγο για ολόκληρη την εβραϊκή κοινότητα του Άμστερνταμ, καθώς και για την ίδια του την οικογένεια; Ποια ήταν η εσωτερική του ζωή; Και σε τι οφειλόταν, ακριβώς δύο αιώνες αργότερα, η έλξη που άσκησε στον «φιλόσοφο» του ναζισμού ο Σπινόζα; Γιατί οι Ναζί λεηλάτησαν τη βιβλιοθήκη του, αλλά δεν έκαψαν τα βιβλία του; Ποιο ήταν το «πρόβλημα Σπινόζα» στο οποίο αναφέρονταν; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια τον ψυχίατρο και μυθιστοριογράφο Ίρβιν Γιάλομ. Στο συναρπαστικό καινούργιο του μυθιστόρημα, Το πρόβλημα Σπινόζα,δεν εξανθρωπίζει μόνο τον ασκητικό φιλόσοφο αλλά αποκαλύπτει την αφετηρία και το νόημα αυτής της ισχυρής μα αινιγματικής εμμονής.
Εστιάζει το βλέμμα του στον Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, τον Ναζί ιδεολόγο που ευθυνόταν κυρίως για το «διανοητικό» πρόγραμμα του κόμματός του. Ο Ρόζενμπεργκ κατατρύχεται από την πνευματική κληρονομιά του ινδάλματός του, του Γκαίτε, από τη στιγμή που ανακαλύπτει ότι ο ποιητής έτρεφε θαυμασμό για τον Σπινόζα: Έναν αποσυνάγωγο Εβραίο, που η κοινότητά του τον κατηγόρησε ως αιρετικό και για τον οποίο ο Ρόζενμπεργκ νιώθει σεβασμό και απώθηση μαζί.
Παρουσιάζοντας τους παράλληλους βίους του Σπινόζα και του Ρόζενμπεργκ, ο Γιάλομ αποτυπώνει την άβυσσο που χωρίζει την ασκητική ζωή ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών από τα εγκληματικά έργα και ημέρες ενός καταθλιπτικού τυχοδιώκτη με φιλοσοφικές φιλοδοξίες.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο IRVIN D. YALOM (1931-) είναι ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ. Μαθητής και συνεργάτης του Rollo May, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους, εν ζωή, εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής στην ψυχιατρική και είναι συγγραφέας του εγκυρότερου και πληρέστερου εγχειριδίου Υπαρξιακής ψυχοθεραπείας. Στον επιστημονικό χώρο είναι ιδιαίτερα γνωστό το κλινικό και ερευνητικό έργο του στην ομαδική ψυχοθεραπεία.
Το πρώτο του βιβλίο, που το 2006 κυκλοφόρησε η νέα αναθεωρημένη και επαυξημένη του έκδοση, Θεωρία και πράξη της ομαδικής ψυχοθεραπείας (Άγρα, 2006), έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες και αποτελεί βασικό διδακτικό εγχειρίδιο σε πολλές σχολές ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας. Ο Γιάλομ έχει γράψει πολλά ακόμη επιστημονικά βιβλία και άρθρα.
Το λογοτεχνικό του έργο αρχίζει όψιμα και περιλαμβάνει δύο συλλογές διηγημάτων (Ο δήμιος του έρωτα και Η μάνα και το νόημα της ζωής) και τρία μυθιστορήματα (Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Στο ντιβάνι και Η θεραπεία του Σοπενάουερ), που έχουν γίνει μπεστ-σέλλερ σε πολλές χώρες. Όλα του τα λογοτεχνικά βιβλία αποτελούν ιστορίες ψυχοθεραπείας και ο ίδιος τα θεωρεί προέκταση του διδακτικού του έργου, το οποίο, όπως λέει, βρίθει ούτως ή άλλως ιστοριών και διηγήσεων.
Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του: Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Στο ντιβάνι και Η θεραπεία του Σοπενάουερ (μυθιστορήματα)∙ Ο δήμιος του έρωτα και  Η μάνα και το νόημα της ζωής (διηγήματα)∙ Θρησκεία και ψυχιατρική, Το δώρο της ψυχοθεραπείας, Στον κήπο του Επίκουρου – Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου, Θεωρία και πράξη της ομαδικής ψυχοθεραπείας και Ενδονοσοκομειακή ομαδική ψυχοθεραπεία (δοκίμια και μελέτες)∙ Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά – Μια ψυχοθεραπεία ειπωμένη δυο φορές (με την Ginny Elkin)∙ Θα φωνάξω την αστυνομία που συνέγραψε με τον R.L. Berger (αφήγημα), ενώ ετοιμάζεται το βιβλίο Υπαρξιακή ψυχοθεραπεία.

Στις 22 Ιουνίου κάθε χρόνο, οι φανατικοί φίλοι του «Σκαραβαίου» (του δημοφιλούς μοντέλου της Volkswagen «Beetle»), που δεν είναι λίγοι σε όλο τον κόσμο, γιορτάζουν το αντικείμενο της λατρείας τους.

Η ημερομηνία αυτή επιλέχθηκε γιατί στις 22 Ιουνίου 1934 ο Αδόλφος Χίτλερ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Φέρντιναντ Πόρσε για την κατασκευή του «σκαραβαίου», που αποδείχθηκε με το πέρασμα των ετών, ένα από τα μπεστ-σέλερ της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας.

Ο Γκονζάλο Ρόχας πέθανε σε ηλικία 93 ετών στο Σαντιάγκο. Ο καταξιωμένος ποιητής είχε υποστεί εγκεφαλικό τον Φεβρουάριο και από τότε βρισκόταν σε σε κρίσιμη κατάσταση.

Είχε κερδίσει πολυάριθμα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Θερβάντες που του απονεμήθηκε το 2003.

Ο Ρόχας εξορίστηκε το 1973 για μερικά χρόνια από το καθεστώς του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ.

Πίσω του άφησε πολλά έργα τα οποία μεταφράστηκαν σε πολλές γλωσσές.

Μεταξύ των σπουδαιότερων έργων του είναι “Η Δυστυχία του ανθρώπου” και “Κόντρα στον Θάνατο”.

Η ποίησή του διακρίνεται για την αγάπη που είχε στη Χιλή και το λαό της, ενώ πηγή έμπνευσής του αποτέλεσαν οι κλασικοί ποιητές, καθώς και οι Γάλλοι Βαλερί, Μποντλέρ και Ρεμπό.

http://news247.gr/

Έχασε τη μάχη με το θάνατο σε ηλικία 79 ετών μία από τις διασημότερες ηθοποιούς του Χόλυγουντ, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, όπως μετέδωσε πριν από μερικά λεπτά το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC

Είχε γεννηθεί στις 27 Φεβρουαρίου του 1932 στο Χάμστεντ του Λονδίνου. Ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδί θαύμα το 1943 με την ταινία «σιωπηλός κατήγορος», συνέχισε να γυρίζει ταινίες και τη δεκαετία του ’50 και ενήλικη πλέον αποτέλεσε τη μεγαλύτερη σταρ του αμερικανικού κινηματογράφου.

Έχει προταθεί για βραβείο Όσκαρ 5 φορές και το έχει κερδίσει δυο, την πρώτη για το «ζήσαμε στην αμαρτία» του 1960 και τη δεύτερη για το «ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» του 1966.

Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ έχει γίνει διάσημη επίσης για το γεγονός οτι παντρεύτηκε 8 φορές, εκ των οποίων τις δυο με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, για τη συλλογή διαμαντιών και κοσμημάτων και για τα μεγάλα βιολετί μάτια.

Το αμερικανικό ινστιτούτο κινηματογράφου την έχει κατατάξει έβδομη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

http://www.newsbeast.gr/

Με τον δικό του τρόπο, ο καυστικός Στίβεν Φρίαρς… βγάζει το καπέλο στην αμερικανίδα ηθοποιό, η οποία επανήλθε στη μεγάλη οθόνη ως συνοδός πολυτελείας της Μπελ Επόκ στην ταινία του βρετανού σκηνοθέτη «Cheri»

«Νομίζω ότι η Κολέτ είναι μια από τις πιο υποτιμημένες συγγραφείς της εποχής της» λέει ο βρετανός θεατρικός συγγραφέας Κρίστοφερ Χάμπτον. «Και σίγουραείναι πολύ δύσκολη περίπτωση για διασκευές. Η διασκευή του “Cheri” σε σενάριο υπήρξε μια από τις δυσκολότερες συγγραφικές εμπειρίες μου. Μπορεί να με δυσκόλεψε η διασκευή, υπήρξα όμως αρκετά τυχερός που γνωρίζω γαλλικά και διάβασα το μυθιστόρημα στην αυθεντική γλώσσα του. Ετσι αντιλήφθηκα το πνεύμα του». Βρισκόμαστε στο Βερολίνο κατά τη διάρκεια του κινηματογραφικού Φεστιβάλ του 2009 και ο Χάμπτον κάθεται δίπλα στον λιγότερο ομιλητικό αλλά πολύ πιο καυστικό ως προς τα σχόλιά του φίλο του Στίβεν Φρίαρς, Το «Cheri» τούς ξανάφερε μαζί στα πλατό 20 χρόνια μετά τη μεγαλύτερη ίσως επιτυχία και των δύο, τις «Επικίνδυνες σχέσεις». Ενα τρίτο πρόσωπο που επίσης οφείλει πολλά στις «Επικίνδυνες σχέσεις», η Μισέλ Πφάιφερ (υποψήφια για Οσκαρ β΄ ρόλου σε εκείνη την ταινία), βρίσκεται σε κάποιο από τα διπλανά δωμάτια του ίδιου ξενοδοχείου μιλώντας σε άλλους δημοσιογράφους. Η Πφάιφερ είναι η σταρ του «Cheri». «Η Μισέλ είναι η τέλεια …πόρνη, της βγάζω το καπέλο » λέει χαμογελώντας ο Φρίαρς αναφερόμενος στην ερμηνευτική δεινότητα της πρωταγωνίστριάς του, η οποία είναι όντως εξαιρετική στην ταινία.

Ρομαντικό δράμα με φόντο το Παρίσι της Μπελ Επόκ, λίγο πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το «Cheri» εστιάζει σε μία ομά δα γυναικών συνοδών πολυτελείας η οποία έχει αναδειχθεί σε διάσημη και εύπορη ελίτ. Οταν η Μαντάμ Πελούξ ( Κάθι Μπέιτς ), μια αποσυρμένη πλέον πόρνη, αντιλαμβάνεται ότι ο 19χρονος γιος της, που φέρει το ψευδώνυμο Σερί ( Ρούπερτ Φρεντ ), έχει καταφύγει σε έναν φανταστικό κόσμο και δεν βρίσκει κανένα νόημα στην πραγματική ζωή του, ζητεί από τη φίλη και συνάδελφό της Λέα ( Μισέλ Πφάιφερ ), που εξακολουθεί να διατηρεί την απαράμιλλη ομορφιά και τη φρεσκάδα της, να τον αναλάβει και να του δώσει μία διέξοδο μέσα από τα μυστικά του γυναικείου σώματος και του έρωτα.

Ο Φρίαρς αρνείται κατηγορηματικά ότι το «Cheri» μοιάζει με τις «Επικίνδυνες σχέσεις». «Δεν μοιάζει καθόλου γιατί στο “Cheri” δεν παίζει ο Τζον Μάλκοβιτς!» λέει κάνοντας χιούμορ. Κάποιος του επισημαίνει την καλή φωτογράφιση των φυσικών χώρων. Ο βρετανός σκηνοθέτης απαντά ότι τα πάντα έγιναν στο στούντιο.

Και όταν κάποιος άλλος ζητεί να μάθει ποιος είναι ο υπέροχος αφηγητής της ταινίας, ο Φρίαρς, χωρίς να αναφέρει το όνομα του αφηγητή, του λέει: « Θα συμφωνήσω μαζί σας, ήταν όντως υπέροχος ». Ναι, είναι κάπως δύσκολο να κάνεις κουβέντα με τον Στίβεν Φρίαρς, αν και οι ταινίες του παραμένουν απολαυστικές με έναν φίνο τρόπο που απουσιάζει πλέον από το σινεμά. Το χιούμορ άλλωστε είναι διάχυτο και στο «Cheri»- και ας μην είναι κωμωδία.

Η ταινία «Cheri» θα προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου σε διανομή της Νutopia

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=381923&dt=02/02/2011#ixzz1Culmd3kK

Τα «100 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου», ενός σπουδαίου ποιητή και δασκάλου γιορτάζει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Και βέβαια, πρόκειται για το στιχουργό που ενέπνευσε μερικούς από τους σημαντικότερους Ελληνες συνθέτες -Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο αλλά και πολλούς από τη νεότερη γενιά που ακολούθησαν το παράδειγμά τους- να δημιουργήσουν τραγούδια που επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξη της ελληνικής μεταπολεμικής μουσικής. Εργα πλημμυρισμένα από ποίηση γραμμένη για τη ζωή, την ομορφιά, τον έρωτα τα οποία εδώ και δεκαετίες κερδίζουν στην αναμέτρησή τους με τη φθορά του χρόνου.

Παρουσίαση
Ενα απάνθισμα αυτών των τραγουδιών -αναγκαίο στην περίπτωση μιας συναυλίας αφιερωμένης στον επιφανή δημιουργό τους- θα παρουσιάσουν στη σκηνή της Αίθουσας Χρήστου Λαμπράκη, την Κυριακή 23 και τη Δευτέρα 24 Ιανουαρίου, η Μαρία Φαραντούρη (που ξεκίνησε τη μοναδική καριέρα της με το «Ματωμένο φεγγάρι» σε στίχους Γκάτσου και μουσική Θεοδωράκη) και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.

Μάλιστα, ο τελευταίος με την παράλληλη ιδιότητά του, αυτήν του συνθέτη, θα παρουσιάσει για πρώτη φορά στο κοινό τα καινούργια τραγούδια που συνέθεσε σε στίχους Νίκου Γκάτσου.

Το πρόγραμμα της συναυλίας τους το οποίο είναι «ένας χαιρετισμός στο δάσκαλο κι ένα μικρό αντίδωρο στα συναισθήματα που μας προσέφερε εκείνος με τους στίχους του», όπως σημειώνει η Μαρία Φαραντούρη, περιλαμβάνει κομμάτια από περίφημους κύκλους τραγουδιών των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρου Ξαρχάκου, Δήμου Μούτση, Χριστόδουλου Χάλαρη και Αλκίνοου Ιωαννίδη- όλα χαρακτηριστικά του ποιητικού μεγαλείου του Γκάτσου.

Μελωδίες
Ανάμεσα στους στίχους του που γράφτηκαν κυρίως πάνω στις μελωδίες, περιλαμβάνονται και εκείνοι που αναδύθηκαν από έργα του παγκόσμιου δραματολογίου (όπως τα «Λεωφορείον ο πόθος» του Τ. Ουίλιαμς και «Ματωμένος γάμος» του Φ. Γ. Λόρκα) αλλά και της διεθνούς κινηματογραφίας (το «Αμέρικα – Αμέρικα» του Ελία Καζάν ή το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη).

Στο διήμερο αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο συμμετέχουν επίσης τραγουδιστής Βασίλης Γισδάκης, η πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου καθώς και ένα μουσικό σύνολο υπό τη διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη.

imerisia.gr

Η Νάταλι Πόρτμαν κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού για τη δραματική ταινία «Ο Μαύρος Κύκνος». Ο Κόλιν Φερθ κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού για την ερμηνεία του στην δραματική ταινία «Ο Λόγος του Βασιλιά».

Η ταινία «The Social Network» με θέμα την δημιουργία του Facebook κέρδισε συνολικά τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, ανάμεσά τους αυτή της καλύτερης δραματικής ταινίας.

Η ταινία τιμήθηκε επίσης με το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας για τον Ντέιβιντ Φίντσερ. καλύτερου σεναρίου για τον Ααρον Σόρκιν και καλύτερης μουσικής για τον Τρεντ Ρέζνορ.

Στην κατηγορία καλύτερης κωμωδίας ή μιούζικαλ το βραβείο απονεμήθηκε στην ταινία «Τα Παιδιά είναι εντάξει» και η Ανέτ Μπένινγκ κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της στην ίδια ταινία.

Ο Πολ Τζιαμάτι κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη ερμηνεία σε κωμωδία ή μιούζικαλ για την ταινία «Barney’s Version».

Δύο Χρυσές Σφαίρες κέρδισε η δραματική ταινία «The Fighter»: Ο Κρίστιαν Μπέιλ το βραβείο ερμηνείας β’ ανδρικού ρόλου και η Μελίσα Λίο το βραβείο β’ γυναικείου ρόλου.

Η ταινία «Toy Story 3» τιμήθηκε με την Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων και το «In a Better World» από την Δανία κέρδισε τη Χρυσή
Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινία.

Τέλος, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο τιμήθηκε με το βραβείο Σεσίλ Ντε Μιλ για την προσφορά του στον κινηματογράφο.

Τα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο από τον Σύνδεσμο Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ, για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Ακολουθεί πλήρης λίστα με τους βραβευθέντες με Χρυσή Σφαίρα:

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ:

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ: The Social Network
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΩΜΩΔΙΑ: Τα παιδιά έιναι εντάξει
ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ: Κόλιν Φερθ, Ο Λόγος του Βασιλιά
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ: Νάταλι Πόρτμαν, Ο Μαύρος Κύκνος
ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΚΩΜΩΔΙΑ: Πολ Τζιαμάτι, Barney’s Version
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΚΩΜΩΔΙΑ: Ανέτ Μπένινγκ, Τα παιδιά είναι εντάξει
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Β’ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ: Κρίστιαν Μπέιλ, The Fighter
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ – Mελίσα Λίο, “he Fighter
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Φίντσερ, The Social Network
ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΙΝ/ΓΡΑΦΙΚΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ: Ααρον Σόρκιν, The Social Network
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Τρεντ Ρέζνορ, Ατικους Ρος, The Social Network
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Νταϊάν Γουόρεν, You Haven’t Seen the Last of Me (από την
ταινία Burlesque)
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ: Toy Story 3
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΤΑΙΝΙΑ: “n a Better World (Δανία)

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ: Boardwalk Empire
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΩΜΩΔΙΑ: Glee
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΙΝΙ ΣΕΙΡΑ/ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ: Carlos
ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ : Στιβ Μπουσέμι, Boardwalk Empire
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ: Κέιτι Σαγκάλ, Sons of Anarchy
ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΚΩΜΩΔΙΑ: Τζιμ Πάρσονς, The Big Bang Theory
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΚΩΜΩΔΙΑ: Λόρα Λίνεϊ, The Big C
ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΝΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ/ ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ – Aλ Πατσίνο, You
Don’t Know Jack
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΝΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ/ ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ: Κλερ Ντέινς, Temple
Grandin
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Β΄ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ: Κρις Κόλφερ, Glee
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ: Τζέιν Λιντς, Glee

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=378501&dt=17/01/2011#ixzz1BHdOvJUM

Αποψίλωση, κατολισθήσεις, κυκλώνες και ένας σεισμός με περισσότερα από 230.000 θύματα. Τα δεινά της Αϊτής μοιάζουν να μην έχουν τέλος, αφού μέσα σε ένα χρόνο άλλαξαν για πάντα το πρόσωπο μιας χώρας, η οποία μόλις που κατάφερνε να σταθεί στα πόδια της και ανάγκασαν εκατομμύρια ανθρώπους να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους μέσα από τα συντρίμμια.

Παρότι οι προσπάθειες αρωγής εύλογα επικεντρώνονται στους ανθρώπους, αυτοί δεν είναι τα μόνα θύματα όλων αυτών των καταστροφών. Ο φυσικός πλούτος της Αϊτής περιορίστηκε κατά πολύ και χιλιάδες είδη – κάποια από αυτά μοναδικά στον κόσμο- βρίσκονται στο χείλος του αφανισμού, καθώς οι οικότοποί τους έχουν συρρικνωθεί ανεπανόρθωτα.

Μία ευχάριστη είδηση, ανήμερα μάλιστα της συμπλήρωσης ενός χρόνου από τον ισοπεδωτικό σεισμό της 12ης Ιανουαρίου 2010, ήρθε να φέρει ελπίδα ότι δεν χάθηκαν όλα. Ερευνητές της Διεθνούς Οργάνωσης για τη Διατήρηση της Φύσης ανακοίνωσαν ότι βρήκαν… εκ νέου έξι είδη βατράχων που θεωρούνταν χαμένα εδώ και 20 χρόνια. «Τονίζω το θέμα των βατράχων στην Αϊτή με μεγάλη διστακτικότητα αυτή τη στιγμή», λέει ο ειδικός σε θέματα αμφιβίων της οργάνωσης Ρόμπιν Μουρ. «Προφανώς η χώρα έχει πιο επείγουσες ανάγκες, όμως νομίζω ότι τελικά οι βάτραχοι είναι ένα σύμβολο που γεννά ελπίδα για το μέλλον».

Μεταξύ των ειδών που εντοπίστηκαν είναι ο Eleutherodactylus dolomedes ή ισπανικός εγγαστρίμυθος, που «χάθηκε» το 1991, και χρησιμοποιεί το μοναδικό κάλεσμά του για να αποπροσανατολίσει τους εχθρούς του. Τους επιστήμονες εντυπωσίασαν επίσης ένας βάτραχος με πολύ ασυνήθιστα γαλάζια μάτια και άλλο ένα είδος που έχει μέγεθος ρώγας σταφυλιού και θεωρείται ένα από τα μικρότερα αμφίβια στον κόσμο.

«Μια κοινή πεποίθηση για την Αϊτή είναι ότι δεν υπάρχει τίποτε πλέον που μπορεί να σωθεί», λέει ο Μουρ. «Αυτό δεν αληθεύει. Υπάρχουν βιολογικά πλούσιοι θύλακες, οι οποίοι αντικατοπτρίζουν την περιβαλλοντική υγεία και το φυσικό πλούτο της Αϊτής».

Παρ’ όλα αυτά, σίγουρα είναι αποθαρρυντικές οι εκτιμήσεις ότι από τις δασικές εκτάσεις που διέθετε κάποτε η χώρα έχει απομείνει μόλις το 2%, ενώ τα οικοσυστήματα γλυκού νερού της Αϊτής έχουν, σύμφωνα με οικολογικές οργανώσεις, καταρρεύσει.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1920703

Γιατί και πώς η κρίση του ευρώ βύθισε τις ευρωπαϊκές οικονομίες; Τι ρόλο παίζει η Ελλάδα; Μήπως η επόμενη κρίση σημάνει και το τέλος του ευρώ;

Ερωτήματα που αναμένεται να απαντηθούν την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου στις 20: 00 μετά την προβολή στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Σίνα 31) του ντοκιμαντέρ «Ποιος θέλει να σκοτώσει το Ευρώ;» των Ζαν Μισέλ Μορίς και Ζαν Κατρεμέρ. Την ταινία θα προλογίσουν οι δημοσιογράφοι Τάσος Τέλλογλου και Σοφία Παπαϊωάννου και ο Κατρεμέρ, σεναριογράφος της ταινίας, βραβευμένος Γάλλος δημοσιογράφος της εφημερίδας Liberation.

Η ταινία περιγράφει την έκρηξη της οικονομικής κρίσης από τον Αύγουστο 2007 ως τον Μάιο 2010 και εξηγεί πώς μια τραπεζική κρίση μεταλλάχθηκε σε κρίση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Η πλοκή αυτού του ντοκιμαντέρ «θρίλερ» στηρίζεται σε μαρτυρίες κορυφαίων πολιτικών και οικονομολόγων, όπως οι Ζαν Κλοντ Τρισέ (Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας), Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ (Πρωθυπουργός Λουξεμβούργου και Πρόεδρος του Eurogroup), Γιώργος Παπακωνσταντίνου (Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας) και Κριστίν Λαγκάρντ (Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας).

Η ταινία, που ολοκληρώθηκε μόλις πριν από λίγο καιρό, είναι συμπαραγωγή του γαλλο-γερμανικού καναλιού ARTE σε συνεργασία με τη φινλανδική δημόσια τηλεόραση YLE, τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ και την ελληνική εταιρεία παραγωγής ντοκιμαντέρ ΑΝΕΜΟΝ. Μετά την ταινία, θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τον Τάσο Τέλλογλου, τη Σοφία Παπαϊωάννου και τον Ζαν Κατρεμέρ για την οικονομική κρίση και για το μέλλον της Ελλάδας.

Τιμή εισιτηρίου 6 ευρώ. Προπώληση: Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ.

Την αγάπησαν εκατομμύρια θεατές, όχι όμως και οι αυστηροί κριτές της… ακαδημίας των Χρυσών Βατόμουρων (Golden Raspberry Awards), γνωστά και ως Razzies.

Η «Εκλειψη» («Eclipse»), τρίτο μέρος της κινηματογραφικής σειράς «Twilight» («Λυκόφως») φαίνεται ότι θα ανήκει στις ταινίες που θα διεκδικήσουν το βραβείο των χειρότερων του 2010. Μια λίστα 12 ταινιών που θα… κονταροκτυπηθούν για να βρεθούν ανάμεσα στις υποψηφιότητες των χειρότερων της χρονιάς κυκλοφόρησε προσφάτως από blog των Τάιμς του Λος Αντζελες.

Ανάμεσά τους θα βρούμε αρκετές ταινίες που υπήρξαν όντως απογοητεύσεις. Η «Τιτανομαχία» («Clash of the Titans») για πράδειγμα του Λουί Λετεριέρ, το κιτς ριμέικ της εξίσου κιτς χλαμύδας του 1981. Το «Killers» με τον Αστον Κούτσερ και την Κάθριν Χέιγκλ. Αλλά και το «Επικηρύσσοντας την πρώην» («The bounty hunter») με την Τζένιφερ Ανιστον σε ρόλο δημοσιογράφου που καταδιώκει ο κυνηγός επικηρυγμένων Τζέραρντ Μπάτλερ. Απίστευτα κακές εικόνες μας έμειναν από όλες αυτές τις ταινίες.

Δυο «συνέχειες» αναφέρονται επίσης στην λίστα, το ανεκδιήγητο «Sex and the city 2» με το οποίο ελπίζει κανείς να κλείσει μια και καλή ο κύκλος της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς που έγινε πονοκέφαλος αλλά και οι «Γονείς της συμφοράς», η άχαρη δεύτερη «συνέχεια» του «Γαμπρού της συμφοράς» με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο και τον Μπεν Στίλερ.

Για τις ερμηνείες δεν έχει γίνει ακόμα λόγος αλλά βεβαίως, υπάρχουν ήδη φήμες. Ηδη ακούγονται τα ονόματα των Τζέσικα Αλμπα, Μίκι Ρουρκ αλλά και της Σερ που απ’ ότι φαίνεται η επιστροφή της με το «Burlesque» δεν άρεσε σε όλους. Η πιο παράξενη φήμη πάντως έχει να κάνει με την Αντζελίνα Τζολί που ακούγεται ότι θα είναι υποψήφια για το… «Tourist». Για τον ίδιο ρόλο η Τζολί είναι υποψήφια στις Χρυσές Σφαίρες! Αυτό μας θυμίζει την περσινή διπλή επιτυχία της Σάντρα Μπούλοκ που απέσπασε το Οσκαρ Α ρόλου για το «The blind side» και το Χρυσό Βατόμουρο για το «All about Steve».

Μια νέα κατηγορία προστίθεται στα Razzies εφέτος, για τις τρσιδιάστατες ταινίες (3D). Εδώ παίζουν ταινίες όπως τα «Πιράνχα» ,ο «Τελευταίος μαχητής του ανέμου» αλλά και το τελευταίο «Resident evil» ,όπως πάντα με την Μίλα Γιόβοβιτς. Ολα αυτά πάντως γίνονται την ώρα που τα έσοδα στα αμερικανικά ταμεία είναι κατά κράτος μειωμένα σε σχέση με την περσινή χρονιά. Οι υποψηφιότητες των «Χρυσών Βατόμουρων» στις 24 Ιανουαρίου.

tovima.gr

Σε ηλικία 64 χρονών πέθανε ο βρετανός ηθοποιός Πιτ Πόστλθγουεϊτ χάνοντας τελικά την μάχη με την επάρατη νόσο η οποία τον ταλαιπωρούσε επί σειρά ετών.

Ενας από τους πολιτιμότερους ρολίστες, τόσο στην χώρα του, όσο και στο Χόλιγουντ, ο Ποστλθγουεϊτ, χωρίς ποτέ να κρατά ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είχε καταφέρει στον κινηματογράφο, ήταν να συνδέσει το παράξενο πρόσωπο και το δύσκολο επώνυμό του με ταινίες που έκαναν τεράστια αίσθηση.

Στους «Συνήθεις υπόπτους» του Μπράιαν Σίνγκερ ήταν ο μυστηριώδης κύριος Κομπαγιάσι, ο σύνδεσμος του διαβόητου Κάιζερ Σόσε με την παρέα των ληστών.

Στο δραματικό φιλμ για τον IRA «Εις το όνομα του πατρός» του Τζιμ Σέρινταν, ήταν ο αδίκως φυλακισμένος πατέρας του Ντάνιελ Ντέι Λούις και εκείνος ο ρόλος τον οδήγησε για πρώτη και τελευταία φορά στις υποψηφιότητες των Οσκαρ (β’ ρόλου). Εφέτος, τον είδαμε σε δυο ταινίες που προκάλεσαν συζητήσεις: η μια είναι το «Inception» του Κρίστοφερ Νόλαν, η άλλη, το «The town» του Μπεν Αφλεκ όπου ο Πόστλθγουεϊτ έπαιξε έναν νονό του εγκλήματος στη Βοστώνη. Υπήρξε, επίσης, στο επιτελείο των ηθοποιών του «Τζουράσικ Παρκ» και μάλιστα, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο σκηνοθέτης του, λέγεται ότι αποκάλεσε τον Πόστλθγουεϊτ «καλύτερο ηθοποιό του κόσμου». Συνεργάστηκαν επίσης στη ναυτική περιπέτεια εποχής «Αμισταντ».

Γέννημα θρέμμα της Βορείου Αγγλίας, ο Πόστλθγουεϊτ γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1946 στο Γουόρινγκτον του Τσεσάιρ. Γόνος οικογένειας της εργατικής τάξης, ο Πόστλθγουεϊτ στράφηκε προς τον χώρο του θεάτρου μετά τις σπουδές του. Αρχικώς υπήρξε δάσκαλος υποκριτικής σε δραματικές σχολές, όπως εκείνη του Old Vic και πολύ καθυστερημένα άρχισε να παίζει ο ίδιος, κατ’ αρχάς στο θέατρο και αργότερα στον κινηματογράφο.

Ο Τζιμάκος μιλάει στο «ΘΕΜΑ» έξω από τα δόντια και προσπαθεί να ξεπεράσει τα όρια που ο ίδιος έχει θέσει. Επιστρέφει στη νύχτα ύστερα από δύο χρόνια και επιτίθεται κατά πάντων των ισχυρών, χωρίς ίχνος οίκτου για τα… ανυπεράσπιστα θύματά του.

«Ηξερε ο Ανδρέας ότι ο γιος του θα ολοκληρώσει την καταστροφή που ξεκίνησε ο ίδιος», λέει για τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, ενώ για τον κ. Αντώνη Σαμαρά πιστεύει ότι αν γίνει πρωθυπουργός θα πιάσουμε πάτο…

Το νέο σας βιβλίο έχει τίτλο «Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο». Τι σκέφτεται για μένα ο Στάλιν;
Ο Στάλιν σκέφτεται πάντα τα καλύτερα και πρέπει να σας πω, σύντροφε -στο ίδιο κόμμα είμαστε, είδα τα χαρτιά σας πριν, ελέγχω πού θα δώσω συνέντευξη-, τον τίτλο του επόμενου βιβλίου που ετοιμάζεται τώρα και θα κυκλοφορήσει στο τέλος του 2011, που τελειώνει και η οικονομική κρίση και θα μπαίνουμε στο 2012 όλοι οι Ελληνες δισεκατομμυριούχοι. Θα λέγεται «Ο Γιώργος σκέφτεται για σένα στο Μαξίμου». Θα έχω εξώφυλλο τον Γιωργάκη ως Μοϊκανό, έχει κυκλοφορήσει και στο Διαδίκτυο, Τροϊκανός-Μοϊκανός. Θέλω να πω με αυτό ότι δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε εμείς πλέον. Αποφασίζουν άλλοι για μας, αυτοί που μας κυβερνάνε. Και αυτοί που μας κυβερνάνε είναι ό,τι καλύτερο. Εχουμε αυτή τη στιγμή, και είμαστε περήφανοι, το απαύγασμα από πολιτικές προσωπικότητες που έχει βγάλει ο κόσμος. Νομίζω, ο Γιωργάκης είναι ό,τι καλύτερο.

-Εχουμε πιάσει πάτο ή βρισκόμαστε ακόμα στον καθοδικό σωλήνα, όπως λέγατε παλιότερα;
Νομίζω ότι είμαστε στον καθοδικό σωλήνα. Παλιά είχαμε τηλεοράσεις, των οποίων ο καθοδικός σωλήνας οδηγούσε στο living room. Τώρα το ζωντανό δωμάτιο (living room) έχει γίνει πεθαμένο δωμάτιο και εκεί πέρα από τα παράθυρα της τηλεόρασης περνάνε διάφορα ανδρείκελα, διάφοροι μαϊντανοί και αυτοί οι σιχαμεροί τηλεπωλητές βιβλίων του ΛΑΟΣ, που έχουν μαγαρίσει τη ζωή μας. Εγώ είμαι αισιόδοξος, γιατί -επαναλαμβάνω- το οφείλουμε στον Γιωργάκη. Ο Γιωργάκης είναι το όνειδος της δυναστείας των Παπανδρεϊδών. Να το τονίσω αυτό: Ο πατέρας του ο ίδιος δεν του είχε καμία εμπιστοσύνη. Τον είχε στην ξεφτίλα. Τον πίεζε η γυναίκα του, η Μάργκαρετ, η μάνα του Γιωργάκη, να τον βάλει στη δουλειά με τα χίλια ζόρια, επειδή ξενοκοιτούσε και για να μην έχει κρεβατομουρμούρα αναγκαζόταν να βάλει τον γιο του στη δουλειά. Αλλά ήξερε ο Ανδρέας ότι ο γιος του θα ολοκληρώσει την καταστροφή που ξεκίνησε ο ίδιος.

-Ακούω στο ραδιόφωνο, το Ράδιο 9, όπου κάνετε την εκπομπή σας 12.00-12.30, ότι ξεκινάτε πολλές φορές με τη φράση του πρωθυπουργού «είμαστε αντιεξουσιαστές». Σας αρέσει αυτό;
Το πιστεύω αυτό. Προσπαθώ να βρω κάποια δικαιολογία, όπως όλοι οι Ελληνες. Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν ένας άχρηστος, ένας ηλίθιος, ο οποίος πήγε και κάρφωσε τους προηγούμενους λες και οι άλλοι δεν είναι απατεώνες στην Ευρώπη. Μετά πιστέψαμε ότι ο τύπος αυτός είναι βαλτός. Τώρα πραγματικά δεν καταλαβαίνουμε τι κάνει. Κατεβάζει στον ιδιωτικό τομέα τους μισθούς και καταστρέφει την οικονομία της χώρας. Και οι ίδιοι το έλεγαν ότι αυτά τα μέτρα δεν οδηγούν πουθενά. Οταν μειώνεις τον μισθό ενός εμποροϋπαλλήλου που δουλεύει 15 χρόνια και παίρνει 1.500 ευρώ και του το πας στα 740, γίνονται αυτόματα μισές και οι εισφορές του στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία είναι υπό διάλυση και τα διαλύει τελείως. Διαλύει την παιδεία, διαλύει τα νοσοκομεία, διαλύει το κράτος. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός του αναρχικού και του αντιεξουσιαστή… Τηρεί όλες τις προδιαγραφές ενός αναρχικού.

-Οδεύουμε δηλαδή προς την ιδανική κοινωνία.
Νομίζω, ναι. Εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένος από τον Γιωργάκη γιατί πραγματικά καταστρέφει το κράτος.

-Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Αντώνης Σαμαράς, έχει τα φόντα να κυβερνήσει;
Δεν έχει τα φόντα και γι’ αυτό θα κυβερνήσει. Ο Αντώνης Σίγμα είναι εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα. Αυτούς από μικρούς τους ετοιμάζουν να κυβερνήσουν. Και ταυτόχρονα όταν τους βγάζουν τις αμυγδαλές γίνεται αφαίρεση του φιλότιμου, της τσίπας. Είναι τσίπα zero. Το άτομο είναι στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, μπορεί να κυβερνήσει, όπως και η Αννα Διαμαντοπούλου στο υπουργείο Παιδείας. Δεν είναι τυχαία στο υπουργείο Παιδείας. Είναι του ίδιου φυράματος, στην ίδια λέσχη. Η Διαμαντοπούλου θα μείνει στην ιστορία ως ποικιλία βερίκοκου. Θα καταστρέψει την παιδεία να έρθουν οι ξένοι να δουλέψουν στα πανεπιστήμια. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα εμείς, εμείς θα φύγουμε έτσι κι αλλιώς, θα μείνουν μόνοι τους εδώ.

-Ο κ. Σαμαράς λέει ότι θα μηδενίσει το έλλειμμα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Σας πείθει;
Πάρα πολύ! Νομίζω ότι είναι χειρότερος από τον Γιωργάκη. Δηλαδή αν φτάσουμε σε σημείο να μας κυβερνήσει ο πρώην γκόμενος της Αννας Βίσση, εκεί είναι ο πάτος του βαρελιού.

-Ο μοναδικός πολιτικός που έχετε κάνει τραγούδι είναι η κυρία Αλέκα Παπαρήγα. Οι συνθήκες τείνουν να γίνουν κατάλληλες για επανάσταση. Πιστεύετε ότι θα το αποφασίσει;
Κοίτα να δεις, εγώ είμαι φαν της Αλέκας. Για τελείως διαφορετικούς λόγους, καθόλου ιδεολογικούς. Είναι ένα περίεργο κόμμα, γι’ αυτό το γουστάρω, ο υπαρκτός σουρεαλισμός που έχει αντικαταστήσει τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Κάτι αντίστοιχο βλέπουμε στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Είναι οι μάρτυρες του Περισσού. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές που πέρασε ο ελληνισμός πάντα αυτοί είχαν την πρόταση να διασπαστούν, όλοι αυτοί οι αριστεριτζήδες σε όλα τα κομμάτια της Αριστεράς. Στην υπόθεση της Αριστεράς οι γονείς μου και εκατομμύρια ελληνικές οικογένειες έχουν πεθάνει γι’ αυτό το πράγμα. Εχουν δώσει το αίμα, τη ζωή τους, έχουν καταστραφεί για να βγούνε κάποιοι τύποι οι οποίοι πήραν τις σφραγίδες του κόμματος και τις μεταχειρίζονται σαν λείψανα αγίων. Κανονικά είναι θρησκευτικού χαρακτήρα και αυτό είναι το στοιχείο που μου αρέσει στην Παπαρήγα. Είναι η Τσιτσιολίνα μου.

-Θα ψηφίζατε κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες τον κ. Γιώργο Καρατζαφέρη, αν και ξέρω ότι δεν ψηφίζετε.
Ναι, δεν ψηφίζω ποτέ και με καμία Παναγία τον Καρατζαφέρη. Ο Καρατζαφέρης είναι από τις χειρότερες περιπτώσεις. Εχει μαζέψει κάποιους τηλεπωλητές φασιστικών βιβλίων, τους έχει κάνει βουλευτές και είναι αδίστακτοι τύποι. Τα επιχειρήματά του μπορεί να ξεκινάνε από τον Μπακούνιν και να φτάνουν στον Χίτλερ, δεν έχει κανένα πρόβλημα. Λέει ό,τι κάτσει. Νομίζω ότι ο εξωτικός ΛΑΟΣ δεν έχει θέση στη χώρα. Αυτός ο Καρατζαφέρνης, όπως τον λέω εγώ, είναι ένας τύραννος προηγούμενης εποχής.

-Ο Αλέξης Τσίπρας ως νέος πολιτικός αντιπροσωπεύει το νέο;
Δεν είναι από τις χειρότερες περιπτώσεις ο Αλέξης. Είναι κορμοράνος βέβαια. Εχει και αυτός μεταλλαχτεί από το μαγικό ραβδάκι της αρσενικής Κίρκης, του Κίρκου. Αυτοί οι κορμοράνοι είναι περίεργοι. Είναι πάντα το βαθύ κράτος. Σε όλες τις κυβερνήσεις, κυρίως στο ΠΑΣΟΚ, πάντα αυτοί οι τύποι, άμα κοιτάξεις στα υπουργεία στις καίριες θέσεις, αυτοί που κάνουν όλη τη λάντζα την κυβερνητική είναι πάντα από τον χώρο αυτό, το λεγόμενο «ΚΚΕ Εσωτερικού». Βέβαια από όλους τους άλλους προτιμώ αυτούς του Τσίπρα.

-Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη είναι πλέον πρόεδρος κόμματος.
Κίνημα. Είναι κίνημα. Ακόμα το κόμμα δεν έχει ψηφίσει πρόεδρο, μπορεί να βγει κάποιος άλλος.

-Θα πάει καλά;
Νομίζω ότι θα πάει πάρα πολύ καλά. Είναι νέο αίμα η Ντόρα. Εχει κάποια χαρακτηριστικά που δεν τα έχουν άλλοι πολιτικοί. Το να είσαι κόρη του Δράκουλα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Εχεις ένα background αιώνων. Το αίμα νεκρό δεν πίνεται, που λέει και ο πατέρας της, πρέπει να είναι ζωντανό το αίμα. Η Ντόρα έχει διαμερισματοποιημένο στομάχι, που είναι και αυτό πολύ σημαντικό. Εκτός από την τεράστια περιουσία που έχει, την κτηματική, τα real estate, έχει και μια περιουσία εσωτερικού, αυτό δεν το έχουν άλλοι πολιτικοί. Και μ’ αρέσει και ο τίτλος του κινήματός της που λέει ΣΥΧΑΜΑ, είναι Συμμαχία Χαροκαμένων Μανάδων.

-Πριν από λίγες ημέρες είδαμε την Αρχιεπισκοπή να συμπράττει με το Μέγαρο Μουσικής στον Αγιο Παντελεήμονα στο πλαίσιο διοργάνωσης μιας συναυλίας. Τραγουδούσε ο Γιώργος Νταλάρας και ήταν και η σύζυγός του, που είναι πλέον υφυπουργός. Σας άρεσε αυτή η συνεργασία;
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό. Είναι μια πρωτοβουλία του προέδρου του Μεγάρου Μουσικής, του Αρχιεπισκόπου και του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Παπούλη όπως τον λέω εγώ.

-Κάποιες πληροφορίες λένε ότι ήταν ιδέα της κυρίας Αννας Νταλάρα.
Ναι, εντάξει, πίσω απ’ όλα είναι η κυρία Νταλάρα. Πίσω απ’ όλο τον κύκλο του Γιωργάκη είναι η κυρία Νταλάρα. Να πούμε ότι αυτή τη συναυλία την είχε ανάγκη ο κόσμος στον Αγιο Παντελεήμονα. Ο κόσμος θέλει συναυλίες. Βέβαια έρχονται και τηλεγραφήματα στην Προεδρία αλλά και εδώ στον σταθμό μας: «Οχι άλλο Νταλάρα». Εχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ο κόσμος που λέει: «Ακόμα και τον Πλιάτσικα φέρτε μας». Δηλαδή είναι τρομακτικό να κάνεις μια συναυλία σε μια περιοχή προβληματική, ένα γκέτο μεταναστών και πρεζοναυτών, και να είναι ο κόσμος με πέτρες και τα ΜΑΤ να φυλάνε. Αφιλοκερδώς βέβαια γίνονται όλα αυτά. Αμα κοιτάξεις το κονδύλι που ήταν για τον ήχο ήταν 113 τεχνικοί. Σκέψου το κονδύλι όπου ενσωματώνεται και η τιμή του καλλιτέχνη.

Ο Γιώργος έδιωξε την Αντζελα Γκερέκου που είχε τραγουδιστή φοροφυγά σύζυγο, έβαλε τώρα την Νταλάρα, γιατί πρέπει να υπάρχει μια σύζυγος φοροφυγά – είχε πρόβλημα με τον Πανταγιά, αν θυμάσαι. Το λάθος του Γιώργου ήταν ότι δεν έπρεπε να αφήσει τη γυναίκα του να πάει στην κυβέρνηση. Βγήκαν τώρα αυτά τα ψεύτικα τα πόθεν αίσχος των βουλευτών και είδαμε ότι έχει 58 ακίνητα. Βγάζεις 58 ακίνητα με αφιλοκερδείς συναυλίες;

-Θα έχει βάλει η Εκκλησία τα έξοδα…
Δεν νομίζω να τα έχει βάλει η Εκκλησία, πρέπει να τα έχει βάλει το υπουργείο. Η Εκκλησία για να δώσει λεφτά δεν δίνει. Μόνο παίρνει η Εκκλησία. Εχεις δει πουθενά παγκάρια να δίνουν; Τα παγκάρια έχουν μόνο τρύπες για να παίρνουν. Με τα ίδια λεφτά που χάλασαν για μια συναυλία, μη σου πω και με τα μισά, θα μπορούσαν να φτιάξουν δημόσιες τουαλέτες. Να γίνει ένα έργο.

-Τελειώνοντας θέλετε να κάνετε μια ευχή για το 2011;
Θα ήθελα να ευχηθώ, σύντροφοι καταναλωτές, ευτυχισμένος ο καινούριος Κρόνος και τα παιδιά του καλοφάγωτα.

http://www.protothema.gr/life-style/Gossip/article/?aid=97971

Πιστοί στο ραντεβού τους, με τους φίλους του low bap ο BD Foxmoor και η Sadahzinia, εκ των Active Member, στις 21 και 22, λένε με τον δικό τους τρόπο τα «Χρόνια Πολλά» και τα «Καλά Χριστούγεννα», στις 21 και 22 Δεκεμβρίου, στο κλαμπ Gagarin 205 (Λιοσίων 205 και Αγ. Μελετίου). Την πρώτη βραδιά ο B.D. Foxmoor και ο Jamoan θα παρουσιάσουν το νέο (ταξιδιάρικο και άκρως σκοτεινό) project τους «La Bruja Muerta» με 15 τουλάχιστον νέα τραγούδια. (Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω project δεν έχει σχέση με το project που είχε παρουσιαστεί τον Μάιο στον ίδιο χώρο….Το project «La Bruja Muerta» δουλεύτηκε ξανά από την αρχή).

Την δεύτερη μέρα, 22 Δεκεμβρίου θα εμφανιστεί η Sadahzinia στο Gagarin, για να παρουσιάσει παλιά και νέα τραγούδια από τον δίσκο «Σάρμα», σε μία από τις εξαιρετικά σπάνιες εμφανίσεις της.

Μιλώντας, στο «Βήμαonline», η Sadahzinia, με αφορμή το live, σημειώνει ότι τα τραγούδια της αποκτούν άλλο νόημα «όταν τραγουδιούνται απ’ την σκηνή κι από (με) τον κόσμο απέναντι. Κι επειδή τα τραγούδια από το “Σάρμα” δεν τα έχω τραγουδήσει έτσι παρά ελάχιστες φορές, το live θα έχει έντονο άρωμα από το τελευταίο μου album.

Ωστόσο, θα παρουσιαστούν και παλιότερα τραγούδια με καλή παρέα στη σκηνή, τουτέστιν τον B.D. Foxmoor στα samples και τα πικάπ και τον… ξακουστό Κώστα Αναστασιάδη στα τύμπανα».

Πριν δέκα χρόνια οι Active Member, είχαν παρουσιάσει το άλμπουμ «Mέρες Παράξενες Μέρες Θαυμάσιες», σήμερα οι μέρες μοιάζουν παράξενουν, θαυμάσιες θα γίνουν;

«Πάντα οι παράξενοι καιροί γεννούσαν θαυμάσια πράγματα και βαθιά ουσιώδη. Εγώ απ’ την άλλη μεγαλώνω ένα θαυμάσιο παιδί σ’ έναν παράξενο κόσμο – πόσο πιο περίπλοκο μπορεί να γίνει; Ας κρατάμε λοιπόν τις κεραίες ανοιχτές, ας συγκεντρωθούμε στα όμορφα κι ας είμαστε πάντα ετοιμοπόλεμοι…»

Ολη αυτή η κρίση που υπάρχει γύρω μας τι είδους κρίση είναι; Οικονομική, αξιών ή πολιτισμική;

«Προκειται για μια κρίση πολυεπίπεδη με επίγευση καραμέλας. Το σίγουρο πάντως είναι ότι έχει προκαλέσει σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπων μια ψυχική και συναισθηματική κρίση. Νιώθω πως βρισκόμαστε μουδιασμένοι απ’ τη νάρκωση να επιπλέουμε σε κομμάτια του εαυτού μας. Φοβάμαι το ξύπνημα απ’ την κρίση σε δυο – τρία – δέκα χρόνια. Οτι απλά θα σηκωθούμε στα πόδια μας, θα ισιώσουμε όπως – όπως τις ζάρες και το τσαλάκωμα που θα έχουμε υποστεί και θα πούμε “μια κρίση ήταν πέρασε, μας τέλειωσε κι αυτή”. Αυτό θα είναι η ήττα. Ας χαλάσουμε από τώρα τον ύπνο μας. Ας κάνουμε κάτι ο καθένας απ’ το πόστο του. Βουή και πράξη χρειάζεται».

Χρειάζεται η τέχνη κρίση για να επιβιώσει ή χρειάζεται καλές ημέρες ή τίποτα; ?

«Μόνο καθαρό πνεύμα, τσίτα τις αισθήσεις, και γνώση των καιρών».

Ποιά είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

«Θέλω να “φτιάξω” τον χρόνο και να βρω συγκέντρωση για να αρχίσω και πάλι να γράφω κάποια πράγματα που γυρίζουν χρόνια στο μυαλό μου. Ένα βιβλίο για το low bap, έναν δίσκο με τραγούδια για παιδιά, και φυσικά το νέο δίσκο των Active Member. Aρχές Γενάρη θα κυκλοφορήσει ένα βιβλίο μου από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και επίσης υπάρχουν πλάνα για μια ταινία με γυρίσματα τον Μάρτιο». ?

Πληροφορίες

Εισιτήρια προπωλούνται στο δισκοπωλείο Τζίνα (Πανεπιστημίου 56 και Εμμ. Μπενάκη), στην τιμή των 10euro.

Οσοι ενδιαφέρονται για τα νέα videoclips μπορούν να επισκεφθούν στην ιστοσελίδα www.lowbap.com (στην τελευταία σελίδα) όπου θα βρείτε καινούρια clip  (http: //www. lowbap. com/gr/videoclips. asp) Στα downloads του lowbap. com θα κατεβάσετε τρία καινούρια τραγούδια του B.D. Foxmoor . Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=373417&dt=16/12/2010#ixzz18ezai63Y

Tο περιοδικό «Μανδραγόρας» σε συνεργασία με τον χώρο πολιτισμού @Ρουφ διοργανώνει μια βραδυά αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του Ηλία Πετρόπουλου.

ΠΡΟΒΟΛΗ: “Ηλίας Πετρόπουλος – Ένας κόσμος υπόγειος“, μια ταινία της Καλλιόπης Λεγάκη (παραγωγής ΕΡΤ, Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και Portolanos Films, την οποία μπορείτε να δείτε και εδώ)

ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Για το έργο του Ηλία Πετρόπουλου θα μιλήσουν οι: Αγγελική Ασπρογέρακα, Αλέξης Βάκης, Μαργαρίτα Γιαραλή-Μανιού, Περικλής Κοροβέσης, Κώστας Κρεμμύδας

Η βραδιά θα κλείσει με Ρεμπέτικα τραγούδια.

http://wp.me/pPn6Y-4zP

loophole

Τα ευρήματα των ανασκαφών σε βουλγαρικό έδαφος αναμένεται να αναδείξουν την ελληνική επιρροή στην περιοχή

Νομίσματα του Φιλίππου Β΄, του Σεύθη Γ΄, του Λυσίμαχου, του Κάσσανδρου και του Δημήτριου Πολιορκητή σε ένα λάκκο λατρευτικών προσφορών στη Βουλγαρία! Η ανασκαφή που διεξάγεται από το Ιδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Ακαδημίας Επιστημών της Βουλγαρίας στη θέση Χάλκα Μπουνάρ (βορειοανατολικά της Φιλιππούπολης και νοτιοδυτικά της Σευθόπολης), μία περιοχή στην οποία κατά την αρχαιότητα εξαπλώνονταν οι Οδρύσαι Θράκες δείχνει ότι οι άνθρωποι που κατοικούσαν εκεί στα τέλη του 4ου και τις πρώτες δεκαετίες του 3ου αιώνα π.Χ. ήταν σε συνεχή επαφή με τη Μακεδονία και τις ελληνικές αποικίες της Θράκης. Στάχτη με μεγάλες ποσότητες κεραμικής (ντόπιας αλλά και εισηγμένης από την Ελλάδα) καθώς και ειδώλια βρέθηκαν επίσης μέσα στο λάκκο. Τα ευρήματα αυτά και πολλά ακόμη πρόκειται να παρουσιάσουν σήμερα στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» οι αρχαιολόγοι δρ Μιλένα Τόνκοβα από βουλγαρικής πλευράς και δρ Αθανάσιος Σίδερης προϊστάμενος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.

Η Χάλκα Μπουνάρ εντοπίστηκε το 1999 τυχαία στη διάρκεια αγροτικών εργασιών, όπως γρήγορα έγινε αντιληπτό όμως η θέση αυτή κατοικήθηκε από την Ύστερη Νεολιθική περίοδο έως τα Ρωμαϊκά χρόνια. Μεταξύ των ευρημάτων μάλιστα περιλαμβάνονται σημαντικές οικίες και οικοσκευή του νεολιθικού πολιτισμού Καράνοβο (μέσα 6ης χιλιετίας π.Χ.), κεραμικοί κλίβανοι, εργαλεία, κεραμική και νομίσματα της Πρώιμης Ελληνιστικής εποχής (323-270 π.Χ.).

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους αυτή η ελληνιστική μπορεί να λειτουργούσε και ως εμπορικός σταθμός, ακριβώς όπως και η γειτονική της Πίστυρος. Και ο λόγος είναι ότι στην αρχαιότητα βρισκόταν σχεδόν ακριβώς πάνω στη διασταύρωση δύο μεγάλων ρωμαϊκών δρόμων, οι οποίοι πιθανότατα ακολουθούσαν την πορεία παλαιότερων οδών επικοινωνίας της Κλασικής και Ελληνιστικής εποχής. Η μία από αυτές τις οδούς συνέδεε τα δυτικά Βαλκάνια με τις ακτές του Εύξεινου Πόντου και το Βυζάντιο (μέσω της Serdica και της Φιλιππούπολης), ενώ η άλλη ένωνε τις αιγαιακές ακτές (Άβδηρα και Μεσημβρία μέσω Ροδόπης) με τη Σευθόπολη, την πρωτεύουσα του βασιλιά των Θρακών Σεύθη Γ΄. Να σημειωθεί ότι σήμερα η κοντινότερη σύγχρονη μεγάλη πόλη είναι η Στάρα Ζαγόρα, η οποία ταυτίζεται με τη ρωμαϊκή Augusta Traiana.

Βιοτεχνικές δραστηριότητες όπως η κεραμική (εντοπίστηκαν τέσσερις κεραμικοί κλίβανοι για ψήσιμο αγγείων) αλλά και οικιακή υφαντουργία (λόγω της ύπαρξης μεγάλου αριθμού βαριδιών αργαλειού) φανερώνουν τις ασχολίες των κατοίκων. Σημαντικά όμως είναι και τα εισηγμένα ελληνικά αγγεία: εμπορικοί αμφορείς για μεταφορά κρασιού, κυρίως από την Κνίδο της Μικράς Ασίας, αλλά και των μικροί μελαμβαφείς κάνθαροι, μικρά ποτήρια κρασιού δηλαδή που εντοπίστηκαν σε πολυάριθμα θραύσματα κυρίως. Εχουν εντοπισθεί όμως και μεταλλικά εργαλεία καθώς και λίγες χάλκινες πόρπες.

Παρ΄ όλο λοιπόν που οι γνώσεις μας για τη διείσδυση του ελληνικού στοιχείου στο εσωτερικό της Θράκης παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες οι αρχαιολόγοι ελπίζουν ότι με την έρευνα θα μπορέσουν να φωτίσουν το ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική επιρροή στον πλέον εξελληνισμένο λαό από τους γειτονικούς των αρχαίων Ελλήνων, πέρα από τις ήδη γνωστές αποικίες των ακτών του Εύξεινου Πόντου.

Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού _ Ελληνικός Κόσμος (Πειραιώς 254, Ταύρος, Τηλ. 212 254 0350) Σήμερα, ώρα 18:30. Ο «Ελληνικός Κόσμος» συναντά… τη Μιλένα Τόνκοβα και τον Αθανάσιο Σίδερη. Eίσοδος ελεύθερη

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=371946&dt=08/12/2010#ixzz17WyHNajX

Ο Τζέιμς Φράνκο και η Αν Χάθαγουεϊ θα είναι οι οικοδεσπότες της 83ης τελετής απονομής των βραβείων Όσκαρ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 27 Φεβρουαρίου 2011.

Ωστόσο, υπάρχει το ερωτηματικό τι θα συμβεί στην περίπτωση που κάποιος εξ αυτών θα είναι και υποψήφιος για ένα από τα βραβεία.

Οι κινηματογραφικοί κύκλοι εκτιμούν ότι η ερμηνεία του Φράνκο στην ταινία επιβίωσης 127 Ώρες είναι ικανή να του χαρίσει την υποψηφιότητα, ενώ πιθανότητες έχει και η Χάθαγιυέι για το ρόλο της στην ρομαντική ταινία Love & Other Drugs.

Είναι η δεύτερη στη σειρά φορά που η τελετή των Όσκαρ θα παρουσιαστεί από δίδυμο, καθώς στην εκδήλωση του 2010 οικοδεσπότες ήταν οι ηθοποιοί Στιβ Μάρτιν και Αλεκ Μπόλντουιν.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=370425&dt=29/11/2010#ixzz16hkzroPX

Στα 84 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος καναδο-αμερικανός ηθοποιός Λέσλι Νίλσεν, γνωστός για τους κωμικούς του ρόλους σε ταινίες όπως το «Naked Gun».


Ο διάσημος ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή την Κυριακή, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν με πνευμονία.

Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1926 και έχει εμφανιστεί σε 100 ταινίες και σε 1.500 τηλεοπτικά προγράμματα, υποδυόμενος περισσότερους από 220 χαρακτήρες.

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον προσκαλεί τους φίλους του κινηματογράφου και χρήστες του διαδικτύου να συμμετάσχουν σε αυτή τη νέα περιπέτεια του «πανέμορφου πτώματος».

Όλο το εγχείρημα και η πρωτότυπη αυτή ιδέα αποκαλύπτεται στην ιστοσελίδα Burtonstory.org.

Όσοι προσέλθουν θα έχουν τη δυνατότητα να γράψουν τις δικές τους φράσεις (στα αγγλικά) που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στο σενάριο της νέας ταινίας του Αμερικανού σκηνοθέτη.

Ο Τιμ Μπάρτον δίνει μόνο την αρχή και αφήνει τη φαντασία των θαυμαστών να μεγαλουργήσει.

Όσοι θέλουν να συμβάλουν μπορούν έως τις 6 Δεκεμβρίου και μέσω επιπλέον του Twitter.

Την επόμενη ημέρα θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα το πλήρες κείμενο για να μάθουμε και τη συνέχεια και το τέλος.

Το πρώτο tweet, ένα κείμενο 127 λέξεων, κινείται στο πνεύμα του Τιμ Μπάρτον: ένας ντετέκτιβ, εν ονόματι Stainboy, διεξάγει έρευνες για να αποκαλυφθεί το μυστήριο μίας κόκκινης γλοιώδους μάζας που βρίσκεται στην είσοδο μίας γκαλερί τέχνης…

Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο ιταλός παραγωγός Ντίνο ντε Λαουρέντις, που άφησε τη σφραγίδα του σε ταινίες όπως η Λα Στράντα του Φεντερίκο Φελίνι (1954) και οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα του Σίντνεϊ Πόλακ (1975).

Ο Ντίνο ντε Λαουρέντις άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή στο Λος Άντζελες.

Από το 1946 που ίδρυσε τη δική του εταιρεία παραγωγής, την «Dino de Laurentiis Cinematografica», προχώρησε στην παραγωγή 150 ταινιών, πολλές από τις οποίες υπέγραφε από κοινού με τον άλλο μεγάλο Ιταλό παραγωγό και σύζυγο της Σοφία Λόρεν, Κάρλο Πόντι.

Ο ντε Λαουρέντις στήριξε τον ιταλικό νεορεαλισμό, ρεύμα που έφερε νέα πνοή στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συμμετείχε σε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του ιταλικού σινεμά.

Στη δεκαετία του 1970 μετέφερε την επιχείρησή του στις ΗΠΑ, όπου έχτισε τα δικά του στούντιο και δημιούργησε την «De Laurentiis Entertainment Group (DEG)».

Στη διάρκεια των επόμενων χρόνων έκανε πολλές επιτυχημένες ταινίες, όπως το Σέρπικο (1973), τις Τρεις Μέρες του Κόνδορα (1975), Κινγκ Κονγκ (1976), Το αβγό του φιδιού (1977), Flash Gordon (1980), Κόναν ο Βάρβαρος (1982), Dune (1984), Η Χρονιά του Δράκου (1985), Μπλε Βελούδο (1986), και πολλές άλλες.

Το 2001 τιμήθηκε με το βραβείο Irving G.Thalberg από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου.