Οπως διαπιστώθηκε, έπειτα από δύο χρόνια υπήρχε μείωση στο ποσοστό θνησιμότητας των ασθενών κατά 9%, ενώ υπήρχε και αξιοσημείωτη μείωση στο ποσοστό των επισκέψεων στα νοσοκομεία. Τα ω-3 λιπαρά οξέα εντοπίζονται κυρίως στα λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, οι σαρδέλες και το σκουμπρί.

Η μελέτη, υπό τον δρα Ρόμπερτ Γουίλσον του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Ρας του Σικάγο, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Neurology” της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ, συμπέρανε ότι οι νοητικές ασκήσεις προστατεύουν μεν τον εγκέφαλο από νευροεκφυλιστικές παθήσεις, όπως η άνοια και το Αλτσχάιμερ, όμως από τη στιγμή που τα συμπτώματα θα εκδηλωθούν, η εξέλιξη της πάθησης θα είναι ταχύτερη, απ’ ό,τι αν δεν είχε προϋπάρξει αυτή η νοητική εξάσκηση.

Οι ερευνητές μελέτησαν επί 12 χρόνια περισσότερα από 1.150 άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, που ασχολούνταν με διάφορες νοητικές δραστηριότητες, όπως σταυρόλεξα, παζλ, σκάκι, διάφορα χόμπι, ανάγνωση βιβλίων και άλλων εντύπων, παρακολούθηση τηλεόρασης ή ραδιοφώνου, επισκέψεις σε μουσεία κ.α.

Διαπιστώθηκε ότι, όντως, όσο πιο δραστήριοι νοητικά ήσαν οι ηλικιωμένοι τόσο πιο αργά μειώνονταν οι εγκεφαλικές λειτουργίες τους, όμως από τη στιγμή που θα γινόταν η διάγνωση για Αλτσχάιμερ ή άνοια, η νόσος εξελισσόταν τόσο πιο γρήγορα όσο περισσότερη νοητική δραστηριότητα είχε προϋπάρξει.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ποικίλες νοητικές δραστηριότητες βελτιώνουν την ικανότητα του εγκεφάλου να διατηρεί τις φυσιολογικές λειτουργίες του, ακόμα κι όταν η πάθηση ήδη εξελίσσεται στο υπόβαθρο χωρίς ορατά συμπτώματα, με αποτέλεσμα ο νους να μπορεί να αντισταθμίσει – για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον- τις σημαντικές παθολογικές αλλαγές (καταστροφή νευρικών κυττάρων) που παράλληλα βρίσκονται σε εξέλιξη. Από τη στιγμή, όμως, που η πάθηση εκδηλωθεί φανερά (π.χ. με σταδιακή απώλεια της μνήμης) αναπτύσσεται πλέον πιο γρήγορα, επειδή στην πραγματικότητα βρίσκεται ήδη σε πιο προχωρημένο στάδιο, απλώς είχε “καμουφλαριστεί” από την προηγούμενη νοητική δραστηριότητα.

“Στην ουσία, η έρευνα δείχνει ότι η ωφέλεια από την καθυστέρηση στην αρχική εκδήλωση της πάθησης έχει ως τίμημα την ταχύτερη επιδείνωση της άνοιας στη συνέχεια”, δήλωσε ο κ. Γουίλσον, ο οποίος, πάντως, πρόσθεσε ότι τελικά οι νοητικές δραστηριότητες “μειώνουν τη συνολική διάρκεια του χρόνου που ένας άνθρωπος μπορεί να υποφέρει από άνοια”.

Η άνοια -που συνήθως εμφανίζεται στην τρίτη ηλικία- είναι μια κατάπτωση των νοητικών λειτουργιών, ιδίως της μνήμης, που προκαλείται κυρίως από τη νόσο Αλτσχάιμερ, αλλά επίσης μπορεί να προκληθεί από τη νόσο Πάρκινσον, από εγκεφαλικό ή από κάποια μόλυνση του εγκεφάλου.

, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας στη Στοκχόλμη. Οι έλληνες γιατροί πραγματοποίησαν την έρευνά τους στην Ικαρία, νησί που φημίζεται για το γεγονός ότι οι κάτοικοί του ξεπερνούν το προσδόκιμο ζωής του ελληνικού πληθυσμού. Στην έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε στο διάστημα Ιουνίου – Οκτωβρίου 2009, συμμετείχαν 343 άνδρες και 330 γυναίκες ηλικίας 65 – 100 ετών. Ιδιαίτερο βάρος έδωσαν οι έλληνες επιστήμονες σε 235 από αυτούς που εμφάνιζαν υπέρταση.

Διεπίστωσαν ότι η ελαστικότητα των αρτηριών των υπερτασικών ασθενών που κατανάλωναν ένα με δύο φλιτζάνια καφέ ημερησίως ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη των συνομηλίκων τους που είχαν υπέρταση και κατανάλωναν μικρότερες ή και μηδενικές ποσότητες καφέ. Οπως χαρακτηριστικά είπε η δρ Χρυσοχόου η οποία παρουσίασε την εργασία των ελλήνων γιατρών στο συνέδριο, «η μελέτη αποκάλυψε ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ, μεταξύ ενός και δύο φλιτζανιών ημερησίως, συνδέεται με υψηλότερα επίπεδα αορτικής ελαστικότητας σε σύγκριση με άλλα υπερτασικά ηλικιωμένα άτομα που κατανάλωναν λιγότερο καφέ».

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα οφέλη του καφέ δεν αυξάνονταν με την αύξηση της πρόσληψης σε τρία ή πέντε φλιτζάνια ημερησίως. Σύμφωνα πάντα με την κυρία Χρυσοχόου, «τα αποτελέσματα παρέχουν ενδείξεις ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ θα πρέπει να ενθαρρύνεται ακόμη και σε ηλικιωμένους υπερτασικούς ασθενείς, καθώς φαίνεται να προστατεύει τις αρτηρίες από το γήρας». Η ελληνίδα γιατρός ανέφερε επίσης ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ συνδεόταν με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών, διαβήτη, υψηλών επιπέδων χοληστερόλης, παχυσαρκίας και δυσλειτουργίας τω νεφρών.

Τα οφέλη του καφέ αποδίδονται από τους επιστήμονες στις φλαβονοειδείς ενώσεις που περιέχει.

Το αν θα μπορούσαν τα ευρήματα των ελλήνων γιατρών να έχουν καθολική ισχύ φαίνεται ότι είναι ένα ερώτημα που διχάζει τους επιστήμονες. Οπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο της εφημερίδας «Telegraph», ο δρ Τζέρεμι Πίρσον του Βρετανικού Ιδρύματος Καρδιολογίας σχολιάζοντας τα ευρήματα των ελλήνων συναδέλφων του αναρωτήθηκε αν η ελληνική διατροφή και ο ελληνικός τρόπος ζωής δεν συμβάλλουν περισσότερο από την κατανάλωση καφέ στην πλαστικότητα των αρτηριών των υπερηλίκων της Ικαρίας και διατήρησε τις αμφιβολίες του για το αν θα έπρεπε να συσταθεί η κατανάλωση καφέ στον μέσο αγχωμένο υπερτασικό Βρετανό.

tovima

Αντιθέτως, φαίνεται ότι οι γυναίκες τα βγάζουν πέρα καλύτερα με την έλλειψη ύπνου, χωρίς να απειλείται το προσδόκιμο της ζωής τους, αν και οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι για ποιον λόγο υπάρχει αυτή η διαφορά.

«Το πρώτο εύρημα της μελέτης μας είναι ότι η αϋπνία συνδέεται με τη θνησιμότητα των ανδρών,

κάτι που ως σήμερα δεν είχε αποδειχθεί επιστημονικά» λέει ο ελληνικής καταγωγής επικεφαλής της ομάδας των ψυχιάτρων που τη διεξήγαγαν δρ Αλέξανδρος Βγόντζας.

Η έρευνα έγινε πάνω σε 1.000 γυναίκες και 741 άνδρες στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Οι εθελοντές έδιναν στους επιστήμονες λεπτομερές ιστορικό του ύπνου τους. Παράλληλα δέχθηκαν να περάσουν μια νύχτα στο εργαστήριο ώστε να γίνει λεπτομερής καταγραφή των συνθηκών του ύπνου τους.

Βρέθηκε ότι το 8% των γυναικών και το 4% των ανδρών υπέφεραν από χρόνια αϋπνία και ότι κοιμούνταν λιγότερο από έξι ώρες κάθε βράδυ.

Οι επιστήμονες διεπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια των 14 ετών που κράτησε η έρευνα οι άνδρες με χρόνια αϋπνία είχαν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν σε σχέση με εκείνους που κοιμούνταν περισσότερο.

Ωστόσο οι γυναίκες με αϋπνία είχαν τις ίδιες πιθανότητες να πεθάνουν την επόμενη δεκαετία με εκείνες που δεν είχαν αϋπνία. Οι άνδρες όμως είχαν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν πρόωρα, αν υπέφεραν από χρόνια αϋπνία και διαβήτη ή υψηλή αρτηριακή πίεση. «Πιστεύουμε ότι αυτά τα ευρήματα θα ενισχύσουν την επίγνωση του κινδύνου μεταξύ των γιατρών και των επιστημόνων, έτσι ώστε η αϋπνία να διαγιγνώσκεται νωρίτερα και να θεραπεύεται κατάλληλα» λέει ο δρ Βγόντζας.

Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι περισσότεροι ενήλικοι χρειάζονται επτά με οκτώ ώρες ύπνο κάθε βράδυ. Καθώς παρακολούθησαν τον ύπνο γυναικών που πήραν μέρος στην έρευνα για διάστημα δέκα ετών (ενώ των ανδρών για 14), η διαφορά στα ευρήματα ίσως να οφείλεται σε αυτή τη χρονική απόκλιση.

Και όμως,

οι νέες μαμάδες δεν χάνουν τον ύπνο τους

Η απόκτηση ενός μωρού δεν μειώνει την ποσότητα του ύπνου που χρειάζεται μια γυναίκα. Αυτό επισημαίνουν ερευνητές, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι κατά τους πρώτους μήνες της ζωής ενός παιδιού η μητέρα κοιμάται όσο ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Αμερικανοί επιστήμονες μελέτησαν τις συνήθειες 74 νέων μαμάδων και βρήκαν ότι ο ύπνος τους διαρκούσε κατά μέσον όρο 7 ώρες και 12 λεπτά _ μόνο που μεσολαβούσαν και δύο ώρες που έμεναν ξάγρυπνες για να φροντίσουν μέσα στη νύχτα το μωρό τους. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που κουράζει τις νέες μητέρες δεν είναι η ποσότητα του ύπνου, αλλά η έλλειψη ποιοτικού ύπνου.

tovima.gr

Όταν το χασμουρητό έχει μετατραπεί σε αγαπημένο σας χόμπι και κατά τη διάρκεια της ημέρας τα πάντα σάς μοιάζουν με μαλακό κρεβάτι, η υπνηλία έχει μπει για τα καλά στη ζωή σας. Είναι πιθανό μάλιστα να δημιουργεί προβλήματα στη δουλειά σας αλλά και γενικότερα στη διάθεσή σας. Αναζητώντας την «πηγή» της συνεχούς νύστας, μιλήσαμε με την ειδική παθολόγο κα Αναστασία Μοσχοβάκη για να λύσει τις απορίες μας.

Οι …πηγές του κακού
«Οι παράγοντες της καθημερινότητας είναι από τις πιο συνήθεις αιτίες της υπνηλίας», λέει η γιατρός. «Το στρες, η κακή διατροφή και η υπερκόπωση αποτελούν βασικές μη οργανικές πηγές του προβλήματος», συνεχίζει. Στα μη παθολογικά αίτια εντάσσονται οι δίαιτες με ταχεία απώλεια βάρους και η κατάχρηση αλκοόλ και φαρμάκων.

Ασφαλώς, οι άστατες συνήθειες ύπνου είναι ο πιο προφανής λόγος που κατά τη διάρκεια της ημέρας αναζητάτε το μαξιλάρι σας. Αν είστε από αυτούς που θεωρούν τον ύπνο χάσιμο χρόνου και μόλις που προλαβαίνετε να εξασφαλίσετε λίγες ώρες ξεκούρασης πριν ξημερώσει, τότε είναι λογικό το σώμα σας να σημάνει συναγερμό. Ο οργανισμός σας, μέσω του συμπτώματος της υπνηλίας, σας ψιθυρίζει ότι δεν διαθέτει αρκετή ενέργεια για να κρατηθεί ξύπνιος.

Στην περίπτωση, όμως, που κοιμάστε αρκετές ώρες αλλά το αίσθημα της γλυκιάς νύστας συνεχίζει να σας συνοδεύει, πρέπει να αναζητήσετε αλλού τη ρίζα του χασμουρητού. «Οργανικές διαταραχές όπως η άπνοια κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να κρύβονται πίσω από την υπνηλία», λέει η κα Μοσχοβάκη. Η άπνοια συνδέεται με την παχυσαρκία και το γνωστό και ενοχλητικό σε όλους ροχαλητό. Υπό αυτές τις συνθήκες ύπνου, το αναπνευστικό σύστημα συναντά δυσκολίες στο «έργο» του. Ως αποτέλεσμα, ο ύπνος κουράζει αντί να ξεκουράζει και το αίσθημα νύστας γίνεται έντονο την επόμενη ημέρα.

«Οι ορμονικές και ηλεκτρολυτικές διαταραχές, καθώς και ορισμένα αυτοάνοσα και ψυχιατρικά νοσήματα ανήκουν στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, οι οποίες έχουν ως σύμπτωμα την υπνηλία», επισημαίνει η ειδικός παθολόγος, τονίζοντας ότι η παθολογική εξέταση κρίνεται επιβεβλημένη όταν το αίσθημα της υπνηλίας δεν υποχωρεί.

Ωστόσο, αν δεν συντρέχει λόγος τέτοιας ανησυχίας, υπάρχουν τρόποι να κάνετε τα «βαριά» βλέφαρά σας να ανοίξουν και πάλι διάπλατα, χωρίς να σας παίρνει κάθε λίγο ο ύπνος πάνω στο γραφείο σας.

Πώς να νικήσετε το χασμουρητό
Ακολουθούν μερικά tips για να ανακτήσετε τη χαμένη σας ενέργεια και να βλέπετε ξεκάθαρα τις -ως τώρα «θολές»- εικόνες της καθημερινότητά σας.
- Ο καλός ύπνος αντιστοιχεί στην ευφορία της επόμενης ημέρας. Κοιμηθείτε γύρω στις 8 ώρες κάθε νύχτα, σε ήσυχο περιβάλλον.
- Φροντίστε να μην πέφτετε στο κρεβάτι μετά τις 2 π.μ., καθώς έχει υπολογιστεί ότι οι ώρες 10-2 είναι οι πιο ευνοϊκές για τον παράγοντα της ξεκούρασης στον ύπνο.
- Μην καταναλώνετε μεγάλα γεύματα λίγο πριν κοιμηθείτε. Ο οργανισμός σας θα μπει στη διαδικασία της πέψης και ο ύπνος σας θα διαταραχθεί.
- Αποβάλετε το άγχος από την καθημερινότητά σας και διατηρήστε πιο αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή. Η ενέργεια θα ξαναμπεί στο «οπλοστάσιό» σας.
- Όταν νιώσετε τα μάτια σας να κλείνουν, ανοίξτε περισσότερα φώτα στον χώρο στον οποίο βρίσκεστε και δοκιμάστε ελαφριά άσκηση, όπως περπάτημα και stretching, για να πάρετε δόσεις «αφύπνισης».
- Αποφύγετε την έντονη σωματική άσκηση, η οποία προκαλεί απώλεια ηλεκτρολυτών.
- Αν λαμβάνετε κάποια φαρμακευτική αγωγή, πιθανώς η υπνηλία να είναι παρενέργειά της. Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας για να βρείτε την καλύτερη εναλλακτική λύση.
- Οι έντονες δίαιτες προκαλούν υπερκόπωση και αίσθημα νύστας. Η κατάχρηση αλκοόλ επίσης. Μην πιέζετε υπερβολικά τον εαυτό σας, για να μπορείτε να βλέπετε… όνειρα γλυκά στον ύπνο σας και όχι στον ξύπνιο σας.

«Δεν ξέρω αν είναι δικαιολογία ή πραγματικός φόβος, αλλά πολλοί ασθενείς μας λένε “τρώω πολύ γιατί παίρνω πολλά φάρμακα και δεν θέλω να μου πειράξουν το στομάχι”», λέει.

«Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν περισσότερα γεύματα απ΄ όσα χρειάζονται και πριν βάλουν το οποιοδήποτε χάπι στο στόμα τους, έστω κι αν είναι ένα παυσίπονο, τρώνε κάτι- ακόμα και μια ολόκληρη τυρόπιτα ή ένα σάντουιτς. Έτσι, όμως, αρχίζουν τις καταχρήσεις, παχαίνουν και αποδίδουν τα πρόσθετα κιλά τους στα φάρμακα, ενώ στην πραγματικότητα φταίει το ότι έχουν παρανοήσει τις οδηγίες που λένε “πάρε το χάπι μετά το φαγητό”».

Μύθος είναι επίσης ότι οι βιταμίνες παχαίνουν, κατά τον κ. Ιωαννίδη. «Πολλοί πιστεύουν ότι οι βιταμίνες ανοίγουν την όρεξη, αλλά αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί», προσθέτει.

Παρ΄ ότι η παχυσαρκία στους ενήλικες αποτελεί κατά 99% συνέπεια κακής διατροφής και καθιστικής ζωής και σπανίως συνέπεια λήψης φαρμάκων, υπάρχουν ορισμένα φάρμακα που όντως μπορεί να μας προσθέσουν κάποια κιλά – αλλά βεβαίως όχι αναπόφευκτα, ούτε σε όλους τους ασθενείς. Τα φάρμακα αυτά μπορούν να χωρισθούν σε τρεις κατηγορίες:

* Σε εκείνα που μας παχαίνουν επειδή ανοίγουν την όρεξη

* Σε εκείνα που αυξάνουν το σωματικό βάρος, προκαλώντας κατακράτηση υγρών

* Σε εκείνα που επιδρούν στον μεταβολισμό.

Επιστήμονες από 40 ερευνητικά κέντρα σε διάφορες χώρες, με επικεφαλής τον Άαρνο Παλότι του βρετανικού Ινστιτούτου ….Wellcome Trust Sanger, παρουσίασαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Nature Genetics”, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό.

Οι ερευνητές μελέτησαν και σύγκριναν τα γονίδια περισσότερων των 50.000 ανθρώπων από τρεις χώρες (Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία), τόσο ατόμων που υποφέρουν από πονοκεφάλους όσο και ανθρώπων που δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα. Με τον τρόπο αυτό, εντόπισαν μια μικροσκοπική γενετική παραλλαγή του DNA, η οποία, σε όσους ανθρώπους τη διαθέτουν στο γονιδίωμά τους, αυξάνει περίπου κατά 20% τον κίνδυνο να εμφανίσουν ημικρανίες και χρόνιους πονοκεφάλους.

Προηγούμενες μελέτες είχαν βρει κάποιες γενετικές αιτίες για μερικές οδυνηρές αλλά πολύ σπάνιες μορφές ημικρανίας, όμως η νέα γενετική έρευνα είναι η πρώτη που εστιάστηκε στις κοινές μορφές πονοκεφάλου.

Η μικρής έκτασης γενετική παραλλαγή (το λεγόμενο αλληλόμορφο), που αποκαλείται rs1835740, βρίσκεται στο χρωμόσωμα 8, ανάμεσα σε δύο γονίδια, τα PGCP και MTDH/AEG-1, και επιτρέπει σε μια “αγγελιαφόρο” χημική ουσία (νευροδιαβιβαστή), το γλουταμινικό, να συσσωρεύεται στις συνάψεις ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα, πράγμα που, όπως πιστεύουν οι ερευνητές, πυροδοτεί τον πονοκέφαλο. Αν όντως αυτό συμβαίνει, τότε αναμένεται να δημιουργηθούν φάρμακα που θα καταπολεμούν την συσσώρευση του γλουταμινικού στον εγκέφαλο. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι χρειάζονται, πάντως κι άλλες έρευνες για να επιβεβαιώσουν τα νέα ευρήματά τους και πιθανώς να εντοπίσουν πρόσθετες γενετικές αιτίες για τις ημικρανίες.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ημικρανίες και οι πονοκέφαλοι πλήττουν περίπου το 17% των γυναικών και το 8% των ανδρών στην Ευρώπη, μερικές φορές καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα της ζωής των κοινωνικών σχέσεων και της εργασίας του. Μια αμερικανική έρευνα εκτιμά ότι το οικονομικό κόστος του χρόνιου πονοκεφάλου είναι ανάλογα υψηλό με αυτό του διαβήτη, καθώς οι άνθρωποι που υποφέρουν από πονοκέφαλο, αδυνατούν να εργαστούν ή είναι λιγότερο παραγωγικοί.

Ο χρόνιος πονοκέφαλος θεωρείται ότι προκαλείται όταν φλεγμονώδεις χημικές ουσίες απελευθερώνονται γύρω από τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία στον εγκέφαλο. Μερικές φορές, ο πόνος στο κεφάλι είναι αφόρητος κι άλλες φορές συνοδεύεται από αίσθημα ναυτίας και υπερευαισθησία στο φως και τους ήχους. Μολονότι η συχνότητα και η διάρκεια των πονοκεφάλων ποικίλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ανθρώπων, το πρόβλημα παρουσιάζεται περισσότερο σε άτομα ηλικίας 35 – 45 ετών.

Οι παγκόσμιες πωλήσεις φαρμάκων κατά του πονοκεφάλου και της ημικρανίας έφτασαν τα 2,6 δισ. δολάρια το 2009, σύμφωνα με την «Ντόιτσε Μπανκ» (Deutsche Bank). Το Imitrex της GlaxosmithKline, το Maxalt της Merck, το Zomig της ΑstraZeneca και το Relpax της Pfizer είναι ανάμεσα στα κυριότερα φάρμακα στην αγορά για τη συγκεκριμένη πάθηση, οι ακριβείς αιτίες της οποίας παραμένουν ακόμα άγνωστες.

i-reportergr.com

Οι αρμόδιοι φορείς από την πλευρά τους δηλώνουν αποφασισμένοι, επιφυλάσσοντας αυστηρά πρόστιμα για τους παραβάτες και πειθαρχικές κυρώσεις για τους υπαλλήλους του Δημοσίου που θα βγάζουν τασάκι στο γραφείο!

Η χρηματική ποινή για τους θεριακλήδες- όπως προβλέπεται στην υπουργική απόφαση που αναμενόταν να παρουσιαστεί με λεπτομέρειες σήμερα το πρωί- θα είναι κλιμακωτή επιβάλλοντας έτσι «παραδειγματικά» πρόστιμα στους καπνιστές που δίνουν το κακό παράδειγμα στους ανηλίκους και θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. «Σε όσους καπνίζουν στους δημόσιους κλειστούς χώρους το πρόστιμο που προβλέπεται είναι 50 ευρώ, θα διπλασιάζεται όμως για εκείνους που ανάβουν τσιγάρο στα νοσοκομεία και άλλες δομές υγείας, σε σχολεία και παιδότοπους» λέει στα «ΝΕΑ» ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας κ. Αντώνης Δημόπουλος.

Οι υποτροπές επίσης θα λειτουργούν αθροιστικά. Αρα ένας πολίτης που θα παραβεί τον νόμο πάνω από μια φορά θα πληρώνει ακριβά το τσιγάρο του: έως και 500 ευρώ! Πάντως και σύμφωνα με πληροφορίες, τον πρώτο μήνα της εφαρμογής των αντικαπνιστικών μέτρων οι «ράμπο» θα περιοριστούν μόνον σε παρατηρήσεις- θα σημειώνουν όμως τα στοιχεία των παραβατών για να εντοπίζονται σε μελλοντικές υποτροπές.

Το κάπνισμα όμως θα επιφέρει κυρώσεις και στους δημοσίους υπαλλήλους: όπως προβλέπεται στον σχετικό νόμο, η παράβαση των διατάξεων για την απαγόρευση του καπνίσματος αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα. Στελέχη του υπουργείου Υγείας υπογράμμιζαν στα «ΝΕΑ» πως πρόκειται για αυτονόητο μέτρο που ευελπιστούν πως θα βάλει «φρένο» σε όσους δεν μπορούν να σταματήσουν το κάπνισμα στο γραφείο, ενώ διευκρίνιζαν ότι τα καπνιστικά… παραστρατήματα θα μπαίνουν στον ατομικό τους εργασιακό φάκελο.

«Παράθυρα» δεν προβλέπονται όμως ούτε για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Από την Τετάρτη θα μπει «λουκέτο» στα καπνιστήρια, εξορίζοντας τους εργαζομένους στα μπαλκόνια και τα πεζοδρόμια. Μάλιστα, το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας και Πρόνοιας θα δέχεται επώνυμες και ανώνυμες καταγγελίες, από πολίτες που αναγκάζονται να εισπνέουν τον καπνό των άλλων στον εργασιακό τους χώρο και θα κάνουν αιφνιδιαστικούς ελέγχους.

Σημειώνεται πως «αλμυρά» θα είναι τα πρόστιμα και για τους ιδιοκτήτες καφέ, εστιατορίων και μπαρ. Ετσι εάν επιτρέπουν στους θαμώνες τους να μετατρέπουν τα ποτήρια τους σε τασάκια θα τους επιβάλλεται πρόστιμο ύψους 500 ευρώ, το οποίο θα φτάνει έως και τα 10.000 ευρώ, εάν οι ελεγκτές διαπιστώσουν «έγκλημα» κατ΄ εξακολούθηση. Στο πλαίσιο αυτό, στην πέμπτη υποτροπή θα ανακαλείται οριστικά η άδεια λειτουργίας.

, η οποία απαντάται σχεδόν στο 50% των κρουσμάτων μελανώματος, καθώς και στο 5% των περιπτώσεων καρκίνου του παχέος εντέρου. Στις μέχρι τώρα δοκιμές το φάρμακο, που έχει τη μορφή χαπιού, οδήγησε σε ταχεία και εντυπωσιακή συρρίκνωση των μεταστατικών όγκων σε ασθενείς με κακόηθες μελάνωμα. Στο 80% των ασθενών που έχουν πάρει μέρος στις δοκιμές υπήρξε αξιοσημείωτη μείωση των όγκων.

«Το φάρμακο συρρίκνωσε ταχύτατα τους όγκους και η ζωή πολλών ασθενών βελτιώθηκε θεαματικά. Βρισκόμαστε στην έναρξη μιας νέας εποχής όσον αφορά την αντιμετώπιση του μελανώματος όπου θα υπάρχει εξατομικευμένη φαρμακευτική αγωγή για την ασθένεια» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο δρ Πολ Τσάπμαν, επικεφαλής της έρευνας.

Εχει ήδη ξεκινήσει ο σχεδιασμός της Φάσης 3, στην οποία θα συμμετέχουν εκατοντάδες ασθενείς και σε περίπτωση που και αυτή έχει ανάλογα αποτελέσματα θα αρχίσουν οι διεργασίες για να δοθεί έγκριση πώλησης του φαρμάκου. Οι ερευνητές έχουν διευκρινίσει πάντως ότι οι ασθενείς με μελάνωμα που δεν φέρουν τη μετάλλαξη του γονιδίου BRAF είναι απίθανο να ωφεληθούν από το νέο φάρμακο.

tovima.gr

Αμερικανική έρευνα, λοιπόν, δίνει απάντηση στο γιατί μερικοί άνθρωποι ξυπνάνε με το παραμικρό, ενώ άλλοι κοιμούνται σαν «πουλάκια», όσος θόρυβος κι αν γίνεται γύρω τους. Το «κλειδί» φαίνεται πως βρίσκεται σε μια περιοχή, τον θάλαμο, του εγκεφάλου, που όταν είναι υπεραπασχολημένη, ο άνθρωπος αποκόπτεται από το περιβάλλον του και δεν ξυπνάει.

Αντίθετα, οι άνθρωποι στους οποίους ο θάλαμος έχει χαμηλή ηλεκτρική δραστηριότητα, ξυπνάνε με τον παραμικρό θόρυβο, επειδή ο εγκέφαλός του δεν αποκόπτει τα ηχητικά εξωτερικά ερεθίσματα την ώρα του ύπνου.

Η μελέτη του Δρ Τζέφρι Ελενμπόγκεν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο Current Biology, σύμφωνα με το BBC, υποστηρίζει ότι αν μελλοντικά η ηλεκτρική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου ενισχυθεί τεχνητά (με φάρμακα, ηλεκτρονικές συσκευές ή με συμπεριφορικές τεχνικές), τότε θα βελτιωθεί ο ύπνος όσων ξυπνάνε με το παραμικρό.

Οι ερευνητές μελέτησαν τα εγκεφαλικά κύματα 12 εθελοντών που υποχρεώθηκαν να περάσουν τρεις νύχτες θορυβώδους ύπνου στο εργαστήριο, στη διάρκεια των οποίων διάφοροι άνθρωποι σκοπίμως μιλούσαν δίπλα τους, τηλέφωνα χτυπούσαν, καζανάκια πατιούνταν, αυτοκίνητα κόρναραν κ.λπ. Αποδείχτηκε ότι όσοι εθελοντές είχαν πιο «ενεργούς» εγκεφάλους, ήσαν πιο ανεκτικοί στους νυχτερινούς θορύβους.

Τα «ξεσπάσματα» ή «εκρήξεις» ηλεκτρικής εγκεφαλικής δραστηριότητας, που είναι ορατά σε ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, συνίστανται σε εγκεφαλικά κύματα 12-14 Hz που διαρκούν τουλάχιστον μισό δευτερόλεπτο το καθένα. Μερικές φορές ονομάζονται και «κύματα σίγμα», ενώ αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της «φάσης 2» του ύπνου (μη-REM). Παρατηρούνται μόνο κατά τον ύπνο και παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά στη δεκαετία του ’30. Στη δεκαετία του ’90 ανακαλύφθηκε ότι προέρχονται από τον θάλαμο του εγκεφάλου, την περιοχή που ρυθμίζει τον ύπνο και επίσης επεξεργάζεται και μεταφέρει αισθητηριακές πληροφορίες στον φλοιό του εγκεφάλου.

Κανονικά, στη διάρκεια του ύπνου τα εγκεφαλικά κύματα γίνονται πιο αργά και οργανωμένα. Όμως, κατά περιόδους, υπάρχουν σύντομης διάρκειας «εκρήξεις» ηλεκτρικής δραστηριότητας, καθώς ο θάλαμος παράγει υψηλότερης συχνότητας κύματα. Η νέα έρευνα δείχνει ότι αυτά τα «κύματα σίγμα» -στο βαθμό που υπάρχουν σε κάποιον κοιμισμένο- μπλοκάρουν τους εξωτερικούς θορύβους και τους εμποδίζουν να φθάσουν στον εγκεφαλικό φλοιό, να γίνουν αντιληπτοί και να ξυπνήσουν κάποιον.

Οι επιστήμονες πάντως δεν γνωρίζουν ακόμα γιατί μερικοί άνθρωποι παράγουν στον ύπνο τους περισσότερα από αυτά τα ηλεκτρικά κύματα και άλλοι λιγότερα, ούτε με ποιον ακριβώς μηχανισμό αυτή η ηλεκτρική δραστηριότητα ασκεί την προστατευτική επίδρασή της.

πηγή: ΑΠΕ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε η ομάδα της ψυχολόγου Κίρα Μπίρντιτ, οι άνθρωποι που αποφεύγουν τη σύγκρουση με άλλους ανθρώπους παρουσιάζουν μη φυσιολογικές αυξομειώσεις της στρεσογόνου ορμόνης κορτιζόλης για μεγάλα διαστήματα. Αντιθέτως οι άνθρωποι που τσακώνονται για συγκεκριμένα ζητήματα με τον σύντροφό τους, το αφεντικό τους ή τα παιδιά τους και εν τέλει τα επιλύουν επιτόπου, είναι πιο χαρούμενοι και πιο ήρεμοι.

Το δείγμα ήταν 1.842 ενήλικοι ηλικίας 33 έως 84 ετών, από τους οποίους ζητήθηκε να καταγράφουν κάθε μέρα για οκτώ ημέρες εάν είχαν κάποιον καβγά ή εάν απέφυγαν ηθελημένα κάποιον. Ταυτόχρονα λαμβάνονταν από όλους και δείγματα σιέλου, τα οποία εξετάζονταν. Το 62% των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια της έρευνας απέφυγαν κάποια στιγμή τους καβγάδες, ενώ το 41% των συμμετεχόντων κάποια στιγμή όρθωσαν το ανάστημά τους και είπαν αυτά που σκέφτονταν.

Κανονικά τα υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης μέσα στη μέρα παρουσιάζονται ακριβώς μετά το πρωινό ξύπνημα και σιγά σιγά μέσα στη μέρα μειώνονται. Στους ανθρώπους όμως που απέφυγαν τους καβγάδες κατά τη διάρκεια της έρευνας παρατηρήθηκε ότι τα πρωινά επίπεδα κορτιζόλης αυξάνονταν δραματικά (προκαλώντας αίσθημα άγχους που ακολουθούνταν μερικές φορές από πόνους ή αίσθημα ναυτίας) και η μείωση στα επίπεδα της ορμόνης ήταν σαφέστατα πιο αργή.

ethnos.gr

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ ζήτησαν από 14 εθελοντές να κάνουν ποδήλατο τρεις φορές την εβδομάδα- άλλοι εξ αυτών έχοντας φάει πριν από την προπόνηση και άλλοι όχι.

Οπως γράφουν στην επιθεώρηση «Μedicine & Science in Sports & Εxercise», την οποία εκδίδει το Αμερικανικό Κολέγιο Αθλητιατρικής, αν και οι νηστικοί εθελοντές είχαν χειρότερες επιδόσεις, ιδίως όταν τους ζητούσαν να κάνουν γρήγορο ποδήλατο, έκαιγαν περισσότερο λίπος απ΄ ό,τι οι εθελοντές που έκαναν ποδήλατο χορτάτοι. Γιατί συνέβαινε αυτό;

«Οι μύες συνήθως λαμβάνουν την ενέργεια που χρειάζονται για να κινηθούν από τους υδατάνθρακες των τροφίμων», απαντά ο δρ Πίτερ Χέσπελ, καθηγητής Φυσιολογίας της Ασκησης στο Πανεπιστήμιο του Λέβεν, στο Βέλγιο.

«Οταν όμως γυμνάζεται κανείς δίχως να έχει φάει κάτι προηγουμένως, το σώμα του δεν έχει ιδιαίτερα αποθέματα υδατανθράκων και έτσι αναγκάζεται να κάψει λίπος για να βρει ενέργεια. Επιπλέον, όταν γυμνάζεται κανείς νηστικός, η αδρεναλίνη του είναι υψηλή και η ινσουλίνη του χαμηλή- και ο συνδυασμός αυτός είναι ιδανικός για να οξειδώσουν, δηλαδή να διασπάσουν, οι μύες περισσότερα λιπαρά οξέα».

Υπάρχει τρόπος να τις αντιμετωπίσουμε οριστικά; Μπορεί η φαρμακευτική αγωγή να βοηθήσει; Πότε θα πρέπει να καταφύγουμε στο χειρουργείο; Ποια είναι τα σημαντικότερα λάθη που κάνουμε επί καθημερινής βάσης και προκαλούν την εμφάνιση των παθήσεων αυτών;

Αρχικά, πρέπει να τονίσουμε ότι οι παθήσεις αυτές δεν οφείλονται αποκλειστικά στην καθιστική ζωή ή την κακή στάση του σώματος εν ώρα δουλειάς. Όλοι έχουμε την προδιάθεση να φθαρούμε μυοσκελετικά σε κάποια στιγμή της ζωής μας από την στιγμή που γεννιόμαστε. Αυτό που κάνει η καθιστική ζωή είναι, σε συνδυασμό με τους προδιαθεσικούς παράγοντες που έχουμε ήδη στο DNA μας, να προκαλεί εκφύλιση των μεσοσπονδύλιων δίσκων – των «αμορτισέρ» της σπονδυλικής μας στήλης- η οποία με την σειρά της προκαλεί λειτουργικά προβλήματα σε όλες τις κινήσεις της σπονδυλικής στήλης, μας λέει η κ. Σοφία Κετζετζόγλου, P.T, M.S.c, Phd (Πανεπιστήμιο του Maarburg) φυσικοθεραπεύτρια και ιδιοκτήτρια κέντρου φυσικοθεραπείας στην Γλυφάδα.

Αυχενικό σύνδρομο: Ο «βασιλιάς» του γραφείου
Η πιο «διάσημη» πάθηση του γραφείου και γενικότερα της καθιστικής ζωής, όπως μας αναφέρει η κ. Κετζετζόγλου, είναι απλά συνισταμένη μιας πληθώρας αιτιών και παθήσεων. «Πρόκειται για μια γενική έννοια, η οποία είναι πολυπαραγοντική και πολυδυναμική. Μπορεί να οφείλεται σε ένα μυϊκό σπασμό, σε μια κοίλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, σε μια οστεοαρθρίτιδα, αλλά και σε διάφορους εκφυλισμούς λόγω ηλικίας ή φθοράς από επαναλαμβανόμενες κινήσεις», μας λέει σχετικά.

Η κακή στάση του σώματος, συμβάλλει επίσης στην εμφάνιση αυτού του συνδρόμου, αφού επιφέρει κακή δυναμική λειτουργία μεταξύ των σπονδύλων, οι οποίοι δεν κινούνται φυσιολογικά. Το αυχενικό σύνδρομο μπορεί τέλος, να οφείλεται και σε κάποια ευαισθησία στην αλλαγή θερμοκρασίας ή σε κάποιο ατύχημα στο παρελθόν που ενδεχομένως άλλαξε την δυναμική σχέση των οστών ή των συνδέσμων μεταξύ τους. Η διάγνωση για την συγκεκριμένη πάθηση δεν γίνεται με ακτινογραφία, αλλά με την βοήθεια κλινικής εξέτασης ή και φυσιοθεραπευτικής αξιολόγησης, η οποία είναι συνήθως 100% ακριβής.

“Ακτινογραφίες και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις βοηθούν μαζί με την κλινική εκτίμηση στο πόρισμα του βαθμού και του σταδίου της πάθησης. Μόνο κατόπιν εντολής των ειδικών πρέπει να μπαίνουμε στην διαδικασία ακτινοβολίας”, αναφέρει σχετικά. Οι εξετάσεις γίνονται συχνά για να αποκλειστεί και όχι για να αποφευχθεί κάτι.

Πόνοι στην μέση: Οι «κλασικοί»
Τα αίτια για τους πόνους στην μέση που ταλαιπωρούν μεγάλο αριθμό του πληθυσμού, είναι σε γενικές γραμμές τα ίδια ακριβώς με αυτά που προκαλούν το αυχενικό σύνδρομο. Κυρίως έχουν να κάνουν με κληρονομικούς παράγοντες, με την κακή στάση του σώματος, με κάποιο ατύχημα στο παρελθόν, τα οποία με την σειρά τους προκαλούν εκφυλισμό των αρθρικών επιφανειών μεταξύ των σπονδύλων και επομένως πόνο στην μέση και την περιοχή της πλάτης. «Τα «άλατα» που συνηθίζουμε να αναφέρουμε αρκετά συχνά, είναι και αυτά με την σειρά τους σημαντικοί παράγοντες για να υπάρξει οσφυαλγία (πόνος στην μέση)», διαπιστώνει η κ. Κετζετζόγλου. Η… πηγή όλων των κακών επομένως, δεν είναι άλλη από την φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Θεραπεία: Υπάρχει λύση;
Όσο δυσάρεστο και αν είναι, μόνιμη θεραπεία για τις μυοσκελετικές παθήσεις δεν υπάρχει. «Κανένα απολύτως πρόβλημα στον άνθρωπο δεν θεραπεύεται, ούτε καν η γρίπη. Η λέξη θεραπεία δεν υφίσταται», μας λέει κατηγορηματικά η γιατρός. Αυτό που υφίσταται όμως, είναι η βελτίωση της κατάστασης του ασθενή, η οποία έχει ως στόχο να τον κάνει να γεράσει «εσωτερικά» με φυσιολογικό τρόπο και όχι πριν την ώρα του. Εν ολίγοις, να μειωθεί η ταχύτητα εκφυλισμού. Πως πραγματοποιείται αυτό;

Για τους έξι πρώτους μήνες, ο πάσχων ακολουθεί ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας σε μόνιμη βάση, παράλληλα με τακτική άσκηση. Ύστερα, συνίσταται να συνεχίσει να γυμνάζεται για… όλη του την ζωή, κατά προτίμηση υπό την επίβλεψη κάποιου personal trainer. Επειδή όμως, όπως διαπιστώνει η κ. Κετζετζόγλου με τους περισσότερους ασθενείς, κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εφικτό, τότε συνιστά κολύμπι σε πισίνα ή στην θάλασσα και απαραιτήτως καθημερινό περπάτημα για μισή ώρα σε φυσιολογική ταχύτητα (συνήθως μεταξύ 5 και 6.5 χλμ/ ώρα).

Φαρμακευτική αγωγή: Λύση μόνο για τα συμπτώματα
Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο, όταν νιώσουμε τη παραμικρή μυϊκή ενόχληση, να σπεύσουμε σε κάποιο φαρμακείο για να αγοράσουμε φάρμακα που θα μας ανακουφίσουν. Ενίοτε, τα φάρμακα αυτά συνταγογραφούνται από τους ίδιους τους γιατρούς. Φέρνουν όμως αποτέλεσμα;

«Η φαρμακευτική αγωγή έχει να κάνει με τα συμπτώματα της πάθησης και όχι με την πάθηση αυτή καθεαυτή, η οποία οφείλεται στις μηχανικές καταπονήσεις», μας λέει. Οι τελευταίες μπορούν να βελτιωθούν μόνο με την μηχανοθεραπεία της φυσιοθεραπείας και φυσικά, με την τακτική άσκηση, η οποία αρχικά γίνεται από τον ίδιο τον φυσιοθεραπευτή και εν συνεχεία από εξειδικευμένο γυμναστή. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, όπως παρατηρεί η κ. Κετζετζόγλου, οι ασθενείς παίρνουν αυτοβούλως τα φάρμακα, αυθαίρετα και χωρίς καμία ιατρική συνταγή.

Εγχείρηση: Το τελικό στάδιο
Για να μπει ο ασθενής στο χειρουργείο, θα πρέπει να πληρούνται ορισμένα κριτήρια τα οποία είναι παγκοσμίως αποδεκτά. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να έχει ξεπεράσει κάποιες τιμές δεικτών που προκύπτουν από το ηλεκτρομυογράφημα και εν συνεχεία να υπάρχει μαγνητική τομογραφία, η οποία να δείχνει πραγματική στένωση στους σπονδύλους από κήλη Μ.Δ. ή άλλο ξένο σώμα.

Υπάρχει επίσης, μια σειρά από τεστ αξιολόγησης, όπως το Lasec Test, το περπάτημα στις μύτες ή τις φτέρνες, η ακινησία ενός συγκεκριμένου μέλους του σώματος (συνήθως πόδι) σε μια συγκεκριμένη θέση χωρίς να πέφτει και η αντίσταση σε συγκεκριμένη δύναμη, τα οποία σε συνδυασμό με μη φυσιολογικές κλινικές και εργαστηριακές εξετάσεις και τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας, αποτελούν το «τρίπτυχο» της εισαγωγής στο χειρουργείο.

Λάθη: Θα… πάθουμε για να μάθουμε
Ένα από τα βασικότερα λάθη που κάνουν οι ασθενείς, είναι να συνειδητοποιήσουν καθυστερημένα το μέγεθος του προβλήματος. Όταν είναι πλέον πολύ αργά.

«Όταν οι ασθενείς απευθύνονται σε εμάς, συνήθως η φθορά είναι μεγάλη και επομένως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την συντηρήσουμε και όχι να την βελτιώσουμε», διαπιστώνει η κ. Κετζετζόγλου. Επίσης οι ασθενείς επαναπαύονται – λανθασμένα – στην χρήση φαρμάκων και… οριζοντιώνονται στο κρεβάτι θεωρώντας πως έτσι θα βελτιωθεί το πρόβλημα. «Θα έπρεπε να ασκούνται αντί να κοιμούνται και να προσπαθήσουν να χάσουν βάρος», συστήνει, αναφερόμενη συγκεκριμένα στις παθήσεις της μέσης, οι οποίες απαντώνται συχνότερα σε παχύσαρκα άτομα. Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί και στις καθημερινές ασχολίες εντός και εκτός σπιτιού. Μία απότομη κίνηση, μια λανθασμένη στάση σώματος στην δουλειά, μπορούν να χειροτερέψουν μια ήδη υπάρχουσα κατάσταση.

Η χρήση φαρμάκων αποτελεί εξίσου λανθασμένη τακτική. «Το φάρμακο κυριαρχεί σε κάθε περίπτωση. Από την στιγμή που θα πάει ο ασθενής στον ιατρό, θα φύγει με μια συνταγή, γιατί απλά θα πρέπει να δικαιολογηθεί η επίσκεψη», διαπιστώνει. Ο κόσμος όμως, δεν δείχνει κατανοεί ότι η ουσία της πάθησης είναι στα μηχανικά προβλήματα, τις φθορές. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει ένα μικρόβιο ή ένας ιός, μια μεταλλαγμένη κατάσταση ώστε να κριθεί απαραίτητη η λήψη φαρμάκων.

Το σώμα μας επομένως, έχει κάθε προδιάθεση για να φθαρεί. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι απλώς να εμποδίσουμε την φθορά αυτή να κάνει από νωρίς εμφανή τα σημάδια της και να καθυστερήσουμε την «εσωτερική» γήρανση. Το αν θα καταφέρουμε κάτι τέτοιο, είναι αποκλειστικά και μόνο θέμα προτεραιοτήτων.

Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου εξηγούν πως «κάποιες περιοχές του ανθρωπίνου σώματος δεν είναι δυνατόν να μαυρίσουν όσο εύκολα συμβαίνει σε κάποιες άλλες, ενώ χρειάζονται και μεγαλύτερη προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία».

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ορισμένα μέρη του σώματος, όπως οι γλουτοί, είναι πολύ πιο δύσκολο να μαυρίσουν. Επιπλέον χρειάζονται περισσότερη προστασία με αντηλιακό και υφάσματα, καθώς είναι πιο ευάλωτες στην ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος.

Οι επιστήμονες μελέτησαν για ποιο λόγο οι καρκίνοι του δέρματος, όπως το επιθετικό μελάνωμα, τείνουν να εμφανίζονται με διαφορετικό τρόπο σε διαφορετικά σημεία του σώματος, μολονότι όλοι προκαλούνται από την ίδια έκθεση στην επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές ζήτησαν από 100 εθελοντές να κάνουν τεχνητό μαύρισμα (σολάριουμ) και μελέτησαν πόσο βαθιά είχε φτάσει το μαύρισμα στο δέρμα τους.

Μεταξύ άλλων, μετά από έξι συνεδρίες τεχνητού μαυρίσματος, διαπίστωσαν ότι ιδιαίτερα οι γλουτοί είναι άκρως ανθεκτικοί στο μαύρισμα και παραμένουν αρκετά πιο άσπροι σε σχέση με την πλάτη, παρόλο που και τα δύο μέρη του σώματος έχουν εκτεθεί στην ίδια ποσότητα ακτινοβολίας.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν και την ίδια αντοχή στην επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία.

Όπως είπε ο καθηγητής δερματολογίας Τζόναθαν Ρις, «ένα από τα πραγματικά αινίγματα σχετικά με το μελάνωμα είναι γιατί οι όγκοι του διαφέρουν τόσο πολύ ανάλογα με την περιοχή του σώματος. Η νέα έρευνά δείχνει από μια άποψη ότι όλοι αποτελούμαστε από διαφορετικά τμήματα δέρματος, που αντιδρούν διαφορετικά στον ήλιο και τα οποία παρέχουν διαφορετικό βαθμό προστασίας από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της ακτινοβολίας».

Το μαύρισμα αποτελεί ένδειξη ότι το δέρμα έχει ήδη υποστεί ζημιά από την υπεριώδη ακτινοβολία και το σώμα αντιδρά με τον τρόπο αυτό για να περιορίσει πιθανή περαιτέρω βλάβη.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Experimental Dermatology.

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr

Σύμφωνα με τη μελέτη, υγιείς άνθρωποι, οι οποίοι όμως είχαν “αργές” καρδιές που αντλούσαν λιγότερο αίμα, είχαν παράλληλα και πιο γερασμένους εγκεφάλους.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Βοστώνης, υπό την δρα Άντζελα Τζέφερσον, μελέτησαν 1.500 άτομα και, όπως αναφέρουν, μια μέτρια απόδοση της καρδιάς “γερνάει” τον εγκέφαλο περίπου δύο χρόνια κατά μέσο όρο.

Η διαπίστωση αυτή ισχύει ακόμη και για νεαρά άτομα, στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, που δεν είχαν κάποια καρδιοπάθεια, καθώς και για ηλικιωμένα άτομα που υπέφεραν από τέτοιες παθήσεις.

Τα άτομα με μικρότερο όγκο εγκεφάλου δεν έδειχναν εμφανή κλινικά ίχνη μειωμένων εγκεφαλικών λειτουργιών, όμως οι ερευνητές πιστεύουν ότι η σχετική συρρίκνωση του εγκεφάλου τους αποτελεί πρώιμη ένδειξη για μελλοντικό πρόβλημα όπως για παράδειγμα άνοια.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες γιατί η μειωμένη ποσότητα αίματος που αντλεί η καρδιά σε σχέση με το σωματικό βάρος του ατόμου επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου.

Μια εξήγηση είναι ότι η μείωση της ροής αίματος στον εγκέφαλο μειώνει την ποσότητα του οξυγόνου και των θρεπτικών ουσιών που μεταφέρονται στα εγκεφαλικά κύτταρα.

“Είναι πολύ νωρίς ακόμα να δώσουμε ιατρικές συμβουλές, η έρευνα αυτή όμως δείχνει πως όντως η υγεία της καρδιάς και τους εγκεφάλου πάνε χέρι-χέρι”, δήλωσε η Άντζελα Τζέφερσον στο ιατρικό περιοδικό “Circulation” όπως μεταδίδει το BBC.

Ειδικότερα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι κοιμούνται λιγότερο από πέντε ώρες την μέρα εμφανίζουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο για στηθάγχη, στεφανιαία πάθηση, έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Αλλά και ο καθημερινός ύπνος για περισσότερες από εννιά ώρες επίσης αυξάνει κατά μιάμιση φορά τον κίνδυνο για την καρδιά.

Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του τμήματος ιατρικής του πανεπιστημίου της Βιρτζίνια υπό τον καθηγητή ιατρικής Ανούπ Σανκάρ και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Sleep» της Αμερικανικής Ακαδημίας Ιατρικής του Ύπνου και της Εταιρίας Ερευνών του Ύπνου.

Οι ερευνητές βρήκαν ακόμα ότι τον μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν άτομα άνω των 60 ετών που κοιμούνται πέντε ώρες ή λιγότερο τη νύχτα και τα οποία έχουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο για καρδιαγγειακή πάθηση σε σχέση με όσους κοιμούνται επτά ώρες.

Οι επιστήμονες παραδέχτηκαν ότι ακόμα δεν γνωρίζουν την αιτία που η μεγαλύτερη ή μικρότερη από επτά ώρες διάρκεια ύπνου επιδρά στο καρδιαγγειακό σύστημά του ανθρώπου. Εκτιμούν πάντως ότι η διάρκεια του ύπνου επηρεάζει τις μεταβολικές και ενδοκρινικές λειτουργίες, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος για σκλήρυνση των αρτηριών του αίματος.

Οι ερευνητές συνέστησαν στους γιατρούς να μελετούν κατά πόσο έχει αλλάξει η διάρκεια του ύπνου των ασθενών τους, ώστε να έχουν μια ακόμη ένδειξη σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής πάθησης.

Μια δεύτερη αμερικανική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό, έδειξε ότι μια περιστασιακή δόση γερού ύπνου στη διάρκεια του σαββατοκύριακου αποτελεί καλό «φάρμακο» για όσους συνήθως κοιμούνται λίγο τις εργάσιμες μέρες.

Όμως ακόμα και ένας ύπνος δέκα ωρών κατά περιόδους ίσως δεν είναι τελικά αρκετός για να αναπληρώσει πλήρως τον χαμένο ύπνο και να αντισταθμίσει τις αρνητικές συνέπειες της χρόνιας έλλειψης ύπνου.

Η έρευνα δείχνει ότι αν κάποιος κοιμηθεί λιγότερο από τέσσερις ώρες τη νύχτα για πέντε συνεχόμενες μέρες, τότε οι επιπτώσεις συσσωρεύονται και εμφανίζει, μεταξύ άλλων, αυξημένη διάσπαση της προσοχής του, αίσθημα εξάντλησης και μειωμένο χρόνο αντίδρασης στα εξωτερικά ερεθίσματα.

Τα συμπτώματα αυτά βελτιώνονται σημαντικά μετά από μια νύχτα γερού ύπνου για δέκα ώρες, όμως η πλήρης αποκατάσταση των λειτουργιών του οργανισμού απαιτεί περισσότερο ύπνο, σε διαδοχικές νύχτες, σύμφωνα με τους ερευνητές, υπό τον δρα Ντέηβιντ Ντίνγκις του τμήματος ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, μετά από μια χρονική περίοδο έλλειψης ύπνου, αν ο άνθρωπος δεν μπορεί μέσα στο σαββατοκύριακο να «ανανήψει» πλήρως μετά από ύπνο δέκα ωρών, πρέπει μέσα στην επόμενη εβδομάδα να κοιμάται μια με δύο ώρες παραπάνω.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η κλινική δοκιμή έγινε σε 17 ασθενείς σε νοσοκομείο του Λονδίνου και έδειξε ότι η χρήση του ιού, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και της ακτινοθεραπεία, κατέστρεψε τους όγκους στους περισσότερους ασθενείς.

Ο μεταλλαγμένος ιός του έρπη διεισδύει στα καρκινικά κύτταρα, πολλαπλασιάζεται στο εσωτερικό τους και τα εξοντώνει από τον πυρήνα τους.

Ο ιός έχει προγραμματιστεί να παράγει μια πρωτεΐνη που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς, χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα.

Οι ερευνητές, από το Ίδρυμα Αντικαρκινικών Ερευνών του Λονδίνου, ανέφεραν ότι άρχισαν επίσης κλινικές δοκιμές σε ασθενείς που πάσχουν και από άλλα είδη καρκίνου, όπως του δέρματος.

Η κλινική δοκιμή έδειξε ότι και οι 17 ασθενείς στους οποίους εισήλθε ο ιός του έρπη, μαζί με την κλασική αντικαρκινική θεραπεία, κατά 93% δεν εμφάνισαν κανένα ίχνος καρκίνου μετά τη χειρουργική αφαίρεση των όγκων.

Δύο χρόνια μετά, οκτώ στους δέκα ασθενείς (ποσοστό 82%) δεν είχαν υποτροπή, ενώ μόνο δύο επανεμφάνισαν καρκίνο.

Συγκριτικά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το 35% – 55% των ασθενών που ακολουθούν την κλασική αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία), χωρίς τη βοήθεια του ιού του έρπη, επανεμφανίζουν καρκινικούς όγκους μετά από δύο χρόνια, συνεπώς η νέα μέθοδος φαίνεται να έχει σαφή ευεργετικά αποτελέσματα.

Οι ερευνητές του Κέντρου Καρκίνου του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας – Λος Άντζελες (UCLA), σε εργασία που δημοσίευσαν στο περιοδικό Science απέδειξαν, κάνοντας πειράματα σε ποντίκια με κατεσταλμένα ανοσοποιητικά συστήματα, ότι…
τα βασικά κύτταρα που υπάρχουν στον προστατικό ιστό, μπορούν να εξελιχτούν σε καρκίνο.

Μέχρι τώρα οι επιστήμονες πίστευαν ότι ήταν ένα άλλο είδος κυττάρων που ευθύνονταν για την έναρξη αυτού του είδους καρκίνου.  Ελπίδες για νέες μεθόδους θεραπείας

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι τώρα πια θα κατανοήσουν καλύτερα τη γενετική αλληλουχία που πυροδοτεί τον καρκίνο του προστάτη, κάτι που ίσως προσφέρει νέους “στόχους” για την θεραπεία της νόσου. Στον φυσιολογικό προστατικό ιστό τα βασικά κύτταρα έχουν μια λειτουργία παρεμφερή με αυτήν των βλαστικών κυττάρων, καθώς πολλαπλασιάζονται για να αναγεννήσουν τον ιστό.

Όμως σε κάποιες περιπτώσεις, τα βασικά κύτταρα ξεφεύγουν από την κανονική λειτουργία τους και προκαλούν καρκίνο.

Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες δεν έχουν επαρκείς γνώσεις για το πώς αναπτύσσεται ο καρκίνος του προστάτη, με συνέπεια οι υπάρχουσες θεραπείες να μην είναι πάντα αποτελεσματικές.

Οι ερευνητές συνήθως εργάζονται με κύτταρα που είναι ήδη καρκινικά και δεν γνωρίζουν πώς αυτά έφτασαν σε αυτό το σημείο.

Εφικτή η καλύτερη μελέτη της νόσου

Η νέα έρευνα, επειδή ξεκινά με υγιή κύτταρα (τα βασικά), τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε καρκινικά, μπορεί να μελετήσουν πια καλύτερα την όλη διαδικασία εμφάνισης και εξέλιξης του καρκίνου του προστάτη.

Ο γνωστός αιματολογικός δείκτης PSA, όταν αυξάνεται, δείχνει παρουσία καρκίνου που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη στον προστάτη.

Όμως τώρα που οι επιστήμονες ξέρουν ότι τα βασικά κύτταρα αποτελούν πηγή προέλευσης του καρκίνου, μπορούν να εξετάζουν τα προ-καρκινικά βασικά κύτταρα σε πρώιμο στάδιο και να ελέγχουν κατά πόσο αυτά έχουν αρχίσει να εκδηλώνουν αλλαγές σε σχέση με τα απολύτως φυσιολογικά βασικά κύτταρα του προστατικού ιστού.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει τελικά στη δημιουργία ενός νέου διαγνωστικού δείκτη-εργαλείου για την έγκαιρη διάγνωση της πάθησης από τα πρώτα κιόλας στάδιά της και πριν η νόσος γίνει επικίνδυνη.

ksipnatere

Η μελέτη είναι η πρώτη στα χρονικά που κατέληξε σε αυτή τη διαπίστωση. Όπως έδειξε, όσοι δεν πίνουν αλκοόλ, έχουν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την ασθένεια σε σχέση με όσους πίνουν αλκοόλ τουλάχιστον δέκα φορές τον μήνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σέφιλντ, υπό τον καθηγητή ρευματολογίας, Τζέρι Γουίλσον και τον ρευματολόγο, Τζέημς Μάξγουελ, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό Rheumatology.

Συνέκριναν δύο ομάδες εθελοντών και συμπέραναν ότι όσοι έπιναν αλκοόλ, ένιωθαν λιγότερο πόνο και είχαν μικρότερο πρήξιμο στις αρθρώσεις τους σε σχέση με όσους έπιναν σπάνια αλκοόλ ή καθόλου.

Πάντως προειδοποίησαν ότι αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί αυτομάτως “πράσινο φως” για να αρχίσει κανείς να πίνει περισσότερο, καθώς το αλκοόλ μπορεί να επιφέρει άλλους κινδύνους.

Η ανάλυση με ακτίνες Χ έδειξε ότι όσοι έπιναν αλκοόλ, είχαν μικρότερη ζημιά στις αρθρώσεις, ενώ ο αιματολογικός έλεγχος έδειξε χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής, πράγμα που σημαίνει ότι η ωφέλεια του αλκοόλ δεν περιορίζεται μόνο στα συμπτώματα, αλλά αφορά την ίδια την ασθένεια.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν καταλαβαίνουν ακόμα γιατί το αλκοόλ έχει ευεργετική επίδραση στα αρθριτικά. Εκτιμούν ότι ίσως καταστέλλει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς και με τον τρόπο αυτό επηρεάζει την εκδήλωση της πάθησης. Η αντι-φλεγμονώδης και αναλγητική επίπτωση του αλκοόλ φαίνεται πάντως να παίζει ρόλο τόσο στα συμπτώματα όσο και σε καθαυτό το υπόβαθρο της πάθησης, εξίσου στους άνδρες και στις γυναίκες.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι πρέπει πάντως να γίνουν και άλλες σχετικές μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα συμπεράσματά τους και να κατανοηθεί ο μηχανισμός με τον οποίο το αλκοόλ επιδρά θετικά στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, από τη στιγμή που αυτή έχει εμφανιστεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι το αλκοόλ, σε πρώτη φάση, μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισης της πάθησης.

Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ΕΜΑΣ), οι γυναίκες ανέστειλαν περισσότερο τις ερωτικές σχέσεις τους μέσα στον γάμο συγκριτικά με τους άνδρες, λόγω μείωσης της ερωτικής τους επιθυμίας την περίοδο της συζήτησης για το Ασφαλιστικό. Επτά στις δέκα γυναίκες δήλωσαν ότι η ερωτική τους διάθεση επηρεάστηκε αρνητικά αυτή την περίοδο.

«Στην αρχαία τραγωδία η Λυσιστράτη τιμωρούσε τους άνδρες για τον πόλεμο απέχοντας από το σεξ. Σήμερα οι σύγχρονες Λυσιστράτες τιμωρούν τον εαυτό τους αλλά και τους συντρόφους τους» τονίζει ο πρόεδρος της ΕΜΑΣ κ. Κ. Κωνσταντινίδης.

Το 68% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα απαντά ότι μείωσε τη συχνότητα των ερωτικών του επαφών τον τελευταίο μήνα. Αντίστοιχα οι τέσσερις στις δέκα γυναίκες παραδέχονται ότι η ψυχολογία τους επηρεάστηκε πολύ από την οικονομική τους κατάσταση έναντι του 26% των ανδρών.

Οργή, ανασφάλεια, απογοήτευση και φόβος για το μέλλον είναι τα συναισθήματα που κυριαρχούν, αφού περισσότερες από επτά στις δέκα γυναίκες (77%) πιστεύουν ότι η οικογενειακή οικονομική τους κατάσταση θα είναι χειρότερη το 2011. Το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες είναι επίσης υψηλό (64%). «Η γυναίκα σύζυγος,μητέρα,ερωμένη νιώθει πιο ξεκρέμαστη από ποτέ,με το 24% να δηλώνει ότι το κυριότερο συναίσθημα που βιώνει είναι ανασφάλεια, το 27% απογοήτευση και το 29% οργή» επισημαίνει ο κ. Κωνσταντινίδης. Μόλις το 3% των γυναικών δηλώνει ότι ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον.

Σημειωτέον ότι η έρευνα πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα 12-25 Μαΐου του 2010, σε δείγμα 600 ανδρών και γυναικών 25-64 ετών.