Αλλά είμαι φτωχός κι έχω μονάχα τα όνειρά μου…
Και τα όνειρά μου είναι αυτά που έχω απλώσει στα πόδια σου.
Περπάτα απαλά, γιατί περπατάς επάνω στα όνειρά μου…
Τα λόγια ανήκουν στον William Butler Yeats (Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς) από το ποίημα του Επιθυμεί Τα Υφάσματα Του Ουρανού. Γεννήθηκε στο Δουβλίνο, στις 13 Ιουνίου 1865. Ο πατέρας του, που είχε σπουδάσει νομικά αλλά έγινε ζωγράφος, ήτανε σκεπτικιστής διανοούμενος οπαδός του ορθολογισμού του John Stuart Mill και λαμπρός συνομιλητής. Η μητέρα του ήταν απλή θρησκευόμενη γυναίκα που της άρεσε να ακούει και να λέει ιστορίες για ξωτικά και για φαντάσματα.
Αρχίζει να γράφει ποίηση ενώ συγχρόνως ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το ποιητικό θέατρο.
Το 1885 δημοσιεύονται 1η φορά 2 λυρικά ποιήματά του: “Song Of The Faeries” & “Voices” και το λυρικό δράμα “The Island Of Status” στο Dublin University Review. Η ποίησή του αρχικά, φανερώνει διάφορες επιδράσεις (π.χ. Shelley ή Προρραφαηλιτών ποιητών, που ‘χε γνωρίσει απ’ τον πατέρα του), αυτός όμως είχε συγκεκριμένη κατεύθυνση: ήθελε να γράψει για τους Ιρλανδούς και για τη πατρίδα του.
Έτσι δανείστηκε στοιχεία από τα παραμύθια και τους θρύλους του τόπου του, χρησιμοποιώντας και τη μορφή της μπαλάντας (“Crossways”, 1889, “The Rose”, 1893) ή γράφοντας αφηγηματική ποίηση (“The Wanderings Of Oisin”, 1889), όπου το ιρλανδικό υλικό παρουσιάζεται με προρραφαηλιτικό ύφος και συμβολιστική μέθοδο. Με τη δημοσίευση μιας άλλης ποιητικής συλλογής (“The Wind Among The Reeds”, 1899), η ποίησή του είχε αρχίσει να γίνεται περισσότερο πολύπλοκη.
Το 1889 γνώρισε την ηθοποιό, φεμινίστρια, επαναστάτρια, εθνικίστρια κι ακτιβίστρια Μοντ Γκον (Maud Gonne), γυναίκα που, όπως τελικά παραδέχτηκε κι ο ίδιος, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του κι επηρέασε σημαντικά τη ποίησή του από κει κι έπειτα.
Την ερωτεύτηκε και σαγηνεύτηκε απ’ αυτή κι εκείνη επίσης είχε μαγευτεί από μερικά ποιήματά του, ωστόσο δεν ενέδωσε στον έρωτά του. Το 1895 της ζήτησε να τον παντρευτεί κι αρνήθηκε. Τον επόμενο χρόνο σύνηψε δεσμό με την Olivia Shakespear ίσως στη προσπάθειά του να ξεφύγει. Ο δεσμός αυτός κράτησε 1 χρόνο. Μετά, μάλιστα 3 διαφορετικές διαδοχικές ακόμα χρονικές στιγμές (1899, 1900, 1901), ξαναζήτησε σε γάμο τη Μοντ, που τις αρνήθηκεν όλες!
Το 1903 και προς μεγάλη του φρίκη κείνη παντρεύτηκε τον σημαντικό Ιρλανδό εθνικιστή, ακτιβιστή John MacBride, στο Παρίσι και μαζί του έκανε ένα γιο. Ωστόσο μετά ένα χρόνο πήρε διαζύγιο και γύρισε στην Ιρλανδία. Η φιλία τους συνεχίστηκε και τελικά το 1908 κατάφερε να ολοκληρωθεί ο έρωτας του για κείνη, πλην όμως όχι με τ’ αναμενόμενα για κείνον αποτελέσματα, μια κι εκείνη δε θέλησε να του προσφέρει άλλη νύχτα.
Το 1923 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας
Το 1925 δημοσίευσε έργο με τίτλο “A Vision”, αλλά τελικά το απέσυρε, το ξανάγραψε και το 1937 το εξέδωσε με τη νέα του μορφή. Πρόκειται για ένα ημι-αστρολογικό σύστημα που εξηγεί τους ανθρώπινους τύπους, την ιστορία και τη μετά θάνατο πορεία της ψυχής, χρησιμοποιώντας κεντρικό σημείο αναφοράς τη κυκλική αντίληψη του χρόνου και τις 28 φάσεις της σελήνης.
Το 1928 δημοσιεύει την συλλογή “The Tower” και το 1930 γράφει το θεατρικό “The Words Upon The Window-Pane”. Έγραψε επίσης τα έργα: “The King Of The Great Clock Tower”, “The Winding Stair”, “Wheels & Butterflies”, “A Full Moon In March”, “Essays 1931-1936″, “Purgatory”, “The Death Of Cuchulain” κ.ά.
“Τώρα που χάθηκανε τα σκαλοπάτια μου
πρέπει να πάω να ξαπλώσω εκεί
που ξεκινάνε όλες οι σκάλες,
στο μαγαζί οστών και λερωμένων κουρελιών,
της καρδιάς…”
Πέθανε στο Roquebrune-Cap-Martin στη Γαλλία, στις 28 Γενάρη 1939, σ’ ηλικία 74 ετών, πιστεύοντας ότι, αν ο άνθρωπος δε μπορεί να γνωρίσει την απόλυτη αλήθεια, μπορεί τουλάχιστον να την ενσαρκώσει. Η μέρα του θανάτου του ήταν, όπως λέει ο W.H. Auden, “μια σκοτεινή και κρύα μέρα το ιρλανδικό αγγείο έμεινε άδειο από τη ποίησή του“. Στο έργο του, ωστόσο, ο Yeats είχε αμφισβητήσει την εξουσία του θανάτου:
“Καιρός πια τη διαθήκη μου να γράψω… κι εδώ τη πίστη μου δηλώνω: θάνατο και ζωή κι όλα, τα δημιούργησε ένας άνθρωπος απ’ τη πικρή ψυχή του, όλα, ναι, και ήλιο και σελήνη κι άστρα κι ακόμη πρόσθεσε αυτό, πως οι νεκροί ανασταίνονται κι ονειρεύονται…”
Επιθυμεί Τα Υφάσματα Του Ουρανού
Αν είχα τα κεντημένα υφάσματα του ουρανού,
Καλοδουλεμένα με χρυσό κι ασημένιο φως,
Τα γαλάζια και τα μουντά και τα σκοτεινά υφάσματα
Της νύχτας και του φωτός και του ημίφωτος,
Θα τ’ άπλωνα κάτω από τα πόδια σου…
Αλλά είμαι φτωχός κι έχω μονάχα τα όνειρά μου
Και τα όνειρά μου είναι αυτά που έχω απλώσει στα πόδια σου
Περπάτα απαλά, γιατί περπατάς επάνω στα όνειρά μου…
Κάποια από τα σημαντικότερα και πιο γνωστά έργα του είναι τα:
· 1889 — The Wanderings of Oisin and Other Poems
· 1902 — Cathleen ni Houlihan
· 1919 — The Wild Swans at Coole
· 1920 — The Second Coming
· 1926 — A Vision A (dated 1925)
· 1927 — Sailing to Byzantium
· 1928 — The Tower
· 1929 — The Winding Stair
· 1939 — Last Poems and Two Plays (μεταθανάτια έκδοση)
Τον Οκτώβριο του 2008, μια σπάνια έκδοση (μία από τις 3 σωζόμενες εκδόσεις παγκοσμίως) του «Πάσχα του 1916», μιας από τις πιο πολιτικοποιημένες συλλογές ποιημάτων του Γέιτς, δημοπρατήθηκε στο Δουβλίνο για 9.600 δολάρια, διπλασιάζοντας τις αρχικές προβλέψεις. Τα άλλα δυο αντίτυπα, από τα αρχικά 25 που εξέδωσε ο ποιητής, βρίσκονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Δουβλίνου και στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου.
Short URL: http://thenetwar.com/?p=47412








